Perukowiec podolski to ozdobny krzew liściasty o zdrewniałych pędach nadziemnych. W pytaniach egzaminacyjnych może występować jako przykład rośliny, która nie jest byliną ani rośliną sezonową, lecz krzewem.
Cechy rozpoznawcze
- forma: krzew ozdobny, rzadziej małe drzewo,
- pędy: trwałe, zdrewniałe,
- liście: pojedyncze, często zielone, purpurowe lub żółtawe zależnie od odmiany,
- kwiatostany: lekkie, puszyste, przypominające „peruki”, stąd nazwa rośliny,
- wysokość: zwykle około 2-4 m, zależnie od odmiany i warunków.
Zastosowanie
Perukowiec sadzi się głównie jako roślinę dekoracyjną w parkach, ogrodach przydomowych i zieleni miejskiej. Dobrze wygląda jako soliter, czyli pojedynczy akcent kompozycyjny, oraz w grupach krzewów ozdobnych.
Wymagania siedliskowe
Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, ciepłym i osłoniętym. Preferuje gleby przepuszczalne, umiarkowanie suche do świeżych. Jest ceniony za odporność na suszę i atrakcyjny wygląd przez dużą część sezonu.
Ważne na egzaminie
Perukowiec podolski należy kojarzyć z roślinami zdrewniałymi, ponieważ jest krzewem. W odróżnieniu od ostróżki, paciorecznika i werbeny ogrodowej nie ma miękkiej, sezonowo zamierającej części nadziemnej typowej dla roślin zielnych.