Pytania pomocnicze - OGR.03

Świder ziemny służy do wykonywania w gruncie otworów, np. pod słupki ogrodzeniowe, paliki, podpory lub elementy małej architektury.

Ponieważ wykonuje wąskie, głębokie i regularne otwory, odpowiednie do stabilnego osadzenia słupków ogrodzeniowych.

Świder ziemny kopie otwory w gruncie, natomiast aerator nakłuwa lub nacina darń w celu napowietrzenia trawnika.

Świder spalinowy warto zastosować przy dużej liczbie otworów, twardszym gruncie lub pracach wymagających większej wydajności.

Należy sprawdzić, czy w miejscu pracy nie przebiegają instalacje podziemne, oraz stosować środki ochrony indywidualnej.

Drogomierz służy do pomiaru odległości w terenie. Nie jest urządzeniem roboczym do wykonywania otworów w gruncie.

Pergola to konstrukcja ogrodowa z podpór i belek, często obsadzana pnączami. Pełni funkcję dekoracyjną, kompozycyjną i użytkową, np. tworzy zacienione przejście lub miejsce odpoczynku.

W ogrodzie botanicznym pergola może służyć do ekspozycji roślin pnących, prowadzenia ciągów spacerowych oraz tworzenia atrakcyjnych kompozycji roślinno-architektonicznych.

Do małej architektury zalicza się m.in. pergole, altany, trejaże, ławki, murki, fontanny, rzeźby i donice. Są to niewielkie obiekty uzupełniające funkcję i estetykę terenu zieleni.

Pergola jest konstrukcją ogrodową, najczęściej wspierającą pnącza. Wirydarz to wewnętrzny ogród lub dziedziniec, charakterystyczny m.in. dla klasztorów i założeń historycznych.

Piaskownica jest elementem placu zabaw, a nie obiektem służącym ekspozycji roślin lub kompozycji botanicznej. Może występować w parkach rekreacyjnych, ale nie jest typowym elementem ogrodu botanicznego.

Rośliny pnące okrywają konstrukcję, tworzą cień, poprawiają mikroklimat i podnoszą walory dekoracyjne. Mogą też służyć jako kolekcja dydaktyczna w ogrodzie botanicznym.

Wertykulator usuwa filc, mech i obumarłe resztki roślinne oraz płytko nacina darń. Dzięki temu poprawia dostęp powietrza, wody i składników pokarmowych do trawnika.

Wertykulator nacina darń i usuwa warstwę filcu. Aerator wykonuje otwory w glebie, głównie w celu jej napowietrzenia i rozluźnienia.

Filc trawnikowy to zbita warstwa obumarłych źdźbeł, kłączy, korzeni i mchu zalegająca przy powierzchni gleby. Utrudnia przenikanie wody, powietrza i nawozów.

Najczęściej wykonuje się ją wiosną, gdy trawa rozpoczęła wzrost, lub wczesną jesienią. Nie należy jej wykonywać podczas suszy, upałów ani na bardzo młodym trawniku.

Podczas zabiegu usuwana jest martwa masa roślinna i mech, dlatego trawnik może być przerzedzony. Po regeneracji zwykle odrasta gęstszy i zdrowszy.

Po wertykulacji należy wygrabić resztki roślinne, można dosiać trawę, zastosować nawóz i podlać trawnik. Pomaga to szybszej regeneracji darni.

Należy przeliczyć normę 2 kg na 100 m² proporcjonalnie do 20 m². Wynik to 0,40 kg nasion.

Ilość potrzebnego materiału mnoży się przez jego cenę jednostkową. W tym przypadku 0,40 kg × 20,00 zł/kg = 8,00 zł.

Cena 20 zł dotyczy 1 kg nasion, a nie 1 m² powierzchni. Najpierw trzeba obliczyć masę nasion potrzebną do obsiania terenu.

Oznacza normę zużycia materiału, czyli ilość nasion potrzebną do obsiania 100 m² powierzchni.

Obmiar określa rzeczywistą ilość robót lub powierzchnię, dla której liczy się zużycie materiałów, robociznę i sprzęt.

Jeżeli 100 m² wymaga 2 kg nasion, to 20 m², czyli pięć razy mniej, wymaga pięć razy mniej nasion: 0,4 kg. Koszt musi więc być mniejszy niż cena 1 kg pomnożona przez kilka kilogramów.

Należy odszukać w tabeli gatunek drzewa, odczytać stawkę za 1 cm obwodu pnia i pomnożyć ją przez obwód pnia w centymetrach.

Różne gatunki mogą mieć różne stawki opłat. Świerk pospolity znajduje się w grupie ze stawką 30,91 zł za 1 cm obwodu pnia.

Obwód pnia mierzy się na wysokości 130 cm od powierzchni gruntu, czyli na standardowej wysokości stosowanej w takich obliczeniach.

Dla świerka pospolitego stawka wynosi 30,91 zł/cm. Obliczenie: 30,91 × 40 = 1 236,40 zł.

Najczęstszy błąd to wybranie niewłaściwej stawki z tabeli albo pomnożenie stawki przez złą wartość obwodu.

W tym typie zadania używa się obwodu pnia w centymetrach, a nie średnicy. Tabela podaje stawkę za 1 cm obwodu.

Kosa spalinowa może wyrzucać kamienie, fragmenty gałęzi i resztki roślin z dużą prędkością. Osłona twarzy zmniejsza ryzyko urazu oczu i skóry.

Należy stosować kask ochronny, osłonę twarzy lub okulary, ochronniki słuchu, rękawice, obuwie ochronne i spodnie antyprzecięciowe. Dobór zależy od rodzaju pracy i oceny ryzyka.

Przy koszeniu trawnika na równym terenie ryzyko uderzenia gałęziami jest mniejsze. Przy kosie spalinowej częściej dochodzi do wyrzucania twardych odprysków i kontaktu z krzewami, dlatego ochrona twarzy jest ważniejsza.

Nie. Nawet jeśli kask z siatką nie jest wymagany, pracownik powinien stosować inne środki ochrony, np. obuwie robocze, odzież ochronną, rękawice lub ochronniki słuchu.

Ryzyko jest duże przy wykaszaniu, cięciu żywopłotów, ścince drzew, rozdrabnianiu gałęzi i pracy wśród krzewów. Zagrożeniem są odpryski, pył, zrębki i sprężynujące gałęzie.

Siatka dobrze chroni przed większymi odpryskami, jest przewiewna i mniej paruje. Nie zawsze zastępuje jednak okulary ochronne, zwłaszcza przy drobnym pyle.

Podczas oprysku powstaje aerozol, czyli drobne krople cieczy, które mogą zostać wdychane przez pracownika. W ten sposób substancja chemiczna może dostać się do organizmu przez drogi oddechowe.

Należy stosować m.in. maskę lub półmaskę z odpowiednim filtrem, rękawice ochronne, okulary lub osłonę twarzy, odzież roboczą i obuwie ochronne. Dobór środków powinien być zgodny z etykietą preparatu.

Ryzyko zwiększa silny wiatr, wysoka temperatura oraz wykonywanie oprysku pod wiatr. Wiatr może przenosić ciecz roboczą na pracownika i osoby postronne.

Etykieta zawiera informacje o dawkowaniu, sposobie stosowania, wymaganych środkach ochrony i zagrożeniach. Stosowanie preparatu niezgodnie z instrukcją może być niebezpieczne dla ludzi, roślin i środowiska.

Należy przerwać pracę, wyprowadzić poszkodowanego na świeże powietrze i zapewnić mu spokój. W razie złego samopoczucia trzeba wezwać pomoc medyczną i pokazać etykietę lub opakowanie preparatu.

Zagrożenie chemiczne wynika z działania substancji toksycznej, np. zatrucia przez układ oddechowy. Uraz mechaniczny to uszkodzenie ciała spowodowane siłą fizyczną, np. uderzeniem lub przecięciem.

Numer 112 łączy z centrum powiadamiania ratunkowego, czyli z operatorem numeru alarmowego. Operator przyjmuje zgłoszenie i przekazuje je do właściwych służb, np. pogotowia, Policji lub Straży Pożarnej.

Pod 112 dzwoni się w sytuacjach nagłego zagrożenia życia, zdrowia, mienia, bezpieczeństwa lub środowiska. Przykłady to wypadek, pożar, zasłabnięcie, przemoc, poważne zagrożenie na drodze.

Należy podać miejsce zdarzenia, rodzaj zagrożenia, liczbę poszkodowanych, ich stan oraz swoje dane kontaktowe. Trzeba odpowiadać spokojnie na pytania operatora i nie rozłączać się bez jego polecenia.

Numer 112 jest wspólnym numerem alarmowym i pozwala wezwać odpowiednie służby. Numery 999, 998 i 997 nadal kojarzą się odpowiednio z pogotowiem, strażą pożarną i Policją, ale 112 kieruje zgłoszenie do właściwej służby przez centrum powiadamiania ratunkowego.

Fałszywe lub żartobliwe zgłoszenia blokują linię osobom naprawdę potrzebującym pomocy. Mogą też powodować niepotrzebne uruchomienie służb ratunkowych i odpowiedzialność prawną zgłaszającego.

Nie należy od razu się rozłączać. Najlepiej poinformować operatora, że połączenie było przypadkowe i nie ma zagrożenia.

Woda może rozprzestrzenić skażenie i spowodować przedostanie się preparatu do kanalizacji, gleby lub cieków wodnych. Najpierw należy zabezpieczyć teren i wezwać odpowiednie służby.

Trzeba odsunąć osoby postronne, oznaczyć lub odgrodzić strefę zagrożenia i uniemożliwić kontakt z preparatem. Należy też ograniczyć możliwość spływu cieczy do kanalizacji lub wód.

Należy powiadomić odpowiednie służby, np. numer alarmowy 112, straż pożarną, policję lub zarządcę terenu. W razie zagrożenia środowiska mogą być potrzebne także służby ochrony środowiska.

Karta charakterystyki zawiera informacje o zagrożeniach, środkach ochrony, pierwszej pomocy oraz sposobie postępowania przy rozlaniu preparatu. Pomaga dobrać właściwe działania awaryjne.

Stosuje się m.in. rękawice chemoodporne, okulary lub gogle, odzież ochronną, obuwie ochronne oraz ochronę dróg oddechowych, jeśli wymaga tego preparat. Dobór zależy od informacji z etykiety i karty charakterystyki.

Na takim terenie mogą przebywać przypadkowe osoby, dzieci, zwierzęta i użytkownicy zieleni miejskiej. Kontakt z koncentratem może spowodować zatrucie, podrażnienia lub skażenie środowiska.

Zabezpieczenie polega na ograniczeniu dostępu i rozprzestrzeniania się zagrożenia. Neutralizacja to specjalistyczne działanie chemiczne lub techniczne, które powinno być wykonywane tylko przez osoby uprawnione i przeszkolone.

Ponieważ poszkodowany może nadal znajdować się pod napięciem. Dotknięcie go grozi porażeniem ratownika.

Najlepiej odłączyć zasilanie wyłącznikiem, bezpiecznikiem lub wyjąć wtyczkę. Jeśli to niemożliwe, można odsunąć przewód suchym, nieprzewodzącym przedmiotem.

Należy sprawdzić przytomność i oddech, wezwać pomoc pod numer 112 oraz w razie braku prawidłowego oddechu rozpocząć resuscytację.

Po upewnieniu się, że ratownikowi nie grozi porażenie i poszkodowany został uwolniony spod napięcia. Numer 112 wzywa pomoc medyczną w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia.

Nie. Najpierw trzeba przerwać działanie prądu i udzielić pierwszej pomocy. Zgłoszenie przełożonemu następuje później, zgodnie z procedurami BHP.

Do głównych zagrożeń należą porażenie prądem, praca w wilgotnym środowisku, uszkodzone przewody, niewłaściwe zabezpieczenie instalacji oraz używanie niesprawnych narzędzi.