Rojnik pajęczynowaty (Sempervivum arachnoideum)

Słownik kwalifikacji OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu

Rojnik pajęczynowaty to sukulentowa bylina, jedna z typowych roślin ogrodów skalnych. Nazwa pochodzi od charakterystycznych, delikatnych włosków przypominających pajęczynę, widocznych na rozetach liściowych.

Cechy rozpoznawcze

  • tworzy niskie rozety mięsistych liści,
  • dobrze magazynuje wodę,
  • rozrasta się przez rozety potomne,
  • ma bardzo małe wymagania glebowe,
  • kwitnie latem, po czym kwitnąca rozeta zwykle zamiera, ale pozostają rozety młode.

Wymagania

Rojnik najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, ciepłym i suchym. Wymaga gleby bardzo przepuszczalnej, najlepiej żwirowej, piaszczystej lub kamienistej. Największym zagrożeniem jest nadmiar wilgoci, szczególnie zimą.

Zastosowanie

Stosuje się go w:
- ogrodach skalnych,
- szczelinach murków suchych,
- donicach kamiennych,
- kompozycjach z rozchodnikami,
- nasadzeniach ekstensywnych na dachach.

Rojniki są klasycznym przykładem roślin na skalniaki: są niskie, odporne na suszę i dobrze rosną w ubogim podłożu.