Rośliny okrywowe
Słownik kwalifikacji OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Rośliny okrywowe to gatunki niskie, silnie rozrastające się na boki, które tworzą zwartą pokrywę gleby. W architekturze krajobrazu stosuje się je jako alternatywę dla trawnika lub jako uzupełnienie nasadzeń na rabatach, skarpach, pasach drogowych i terenach zieleni miejskiej.
Cechy roślin okrywowych
Rośliny okrywowe powinny:
- mieć niski pokrój,
- szybko zakrywać powierzchnię gleby,
- ograniczać rozwój chwastów,
- dobrze znosić cięcie i warunki miejskie,
- być odporne na suszę, zasolenie, zanieczyszczenia i ubogie gleby.
Zastosowanie w zieleni miejskiej
W miastach rośliny okrywowe sadzi się m.in. przy drogach, na rondach, skwerach, parkingach i w pobliżu skrzyżowań. W takich miejscach szczególnie ważne jest, aby rośliny nie ograniczały widoczności kierowcom i pieszym. Dlatego wybiera się gatunki niskie, zwarte i łatwe w pielęgnacji.
Przykłady roślin okrywowych
Do roślin okrywowych należą m.in.:
- pięciornik krzewiasty,
- irgi płożące,
- runianka japońska,
- barwinek pospolity,
- jałowce płożące,
- róże okrywowe.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych rośliną okrywową wykorzystywaną w zieleni miejskiej, także w pobliżu skrzyżowań, może być pięciornik. Nie należy mylić go z wysokimi drzewami lub krzewami, takimi jak lipa, wierzba czy żywotnik.