Rośliny wrzosowate to grupa roślin należących do rodziny wrzosowatych, uprawianych często w ogrodach ozdobnych, na wrzosowiskach i rabatach kwaśnolubnych. Do najczęściej spotykanych należą: wrzosy, wrzośce, różaneczniki, azalie, pierisy, kalmie oraz borówki.
Wymagania siedliskowe
Najważniejszą cechą siedliska dla roślin wrzosowatych jest kwaśny odczyn gleby. Optymalne pH wynosi zwykle około 4,0-5,5, zależnie od gatunku. Rośliny te źle rosną na glebach zasadowych, ponieważ mają wtedy problem z pobieraniem składników pokarmowych, szczególnie żelaza.
Rośliny wrzosowate najlepiej rozwijają się w glebie:
- lekkiej i przepuszczalnej,
- kwaśnej,
- próchnicznej, ale niezbyt zasobnej w wapń,
- umiarkowanie wilgotnej, bez zastojów wody.
Czego unikać?
Nieodpowiednie dla tej grupy są gleby:
- zasadowe i wapienne,
- ciężkie, gliniaste, zbite,
- stale podmokłe,
- nadmiernie nawożone nawozami zasadowymi.
Znaczenie w architekturze krajobrazu
Rośliny wrzosowate wykorzystuje się do tworzenia wrzosowisk, rabat naturalistycznych, kompozycji leśnych i ogrodów o kwaśnym podłożu. Przy ich sadzeniu często stosuje się specjalne podłoże do roślin kwaśnolubnych lub torf kwaśny wymieszany z piaskiem i korą sosnową.
Wniosek egzaminacyjny
Dla roślin wrzosowatych korzystna jest przede wszystkim gleba lekka o kwaśnym pH. Gleba zasadowa, zbyt żyzna lub stale mokra może ograniczać ich wzrost i powodować objawy chlorozy.