Sadzonki zdrewniałe to fragmenty jednorocznych, dojrzałych i zdrewniałych pędów, wykorzystywane do wegetatywnego rozmnażania wielu krzewów ozdobnych oraz użytkowych. Ta metoda jest ważna w ogrodnictwie, ponieważ nie wymaga ogrzewanej szklarni ani tunelu foliowego.
Kiedy pobiera się sadzonki?
Sadzonki zdrewniałe pobiera się najczęściej:
- późną jesienią, po opadnięciu liści,
- zimą, w okresie spoczynku roślin,
- bardzo wczesną wiosną, przed ruszeniem wegetacji.
Do sadzonkowania wybiera się zdrowe, dobrze wykształcone pędy jednoroczne.
Jak przygotować sadzonkę zdrewniałą?
Typowa sadzonka ma długość około 15-25 cm i kilka pąków. Dolne cięcie wykonuje się zwykle tuż pod pąkiem, a górne nad pąkiem. Ważne jest zachowanie prawidłowego kierunku sadzonki, aby nie posadzić jej odwrotnie.
Warunki ukorzeniania
Sadzonki można przechowywać zimą w wilgotnym piasku lub torfie, a następnie wysadzić wiosną do gruntu. Można je także od razu zadołować w gruncie, jeśli warunki pogodowe są odpowiednie.
Metoda ta jest stosunkowo prosta, tania i możliwa do wykonania w gospodarstwie bez specjalistycznych osłon.
Przykłady roślin rozmnażanych z sadzonek zdrewniałych
Z sadzonek zdrewniałych rozmnaża się m.in.:
- ligustr,
- forsycję,
- dereń,
- porzeczkę,
- wierzbę,
- tawułę.
Znaczenie egzaminacyjne
Jeżeli w pytaniu podkreślono brak tuneli i ogrzewanych szklarni, poprawną odpowiedzią często będzie technologia możliwa do wykonania w gruncie lub w prostych warunkach, np. rozmnażanie krzewów z sadzonek zdrewniałych.