Symetria w kompozycji ogrodowej
Słownik kwalifikacji OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Symetria to zasada kompozycyjna polegająca na takim rozmieszczeniu elementów, aby po obu stronach osi odniesienia znajdowały się one w równych odległościach i stanowiły swoje lustrzane odbicie.
W architekturze krajobrazu osią symetrii może być na przykład:
- główna aleja,
- ścieżka prowadząca do budynku,
- oś widokowa,
- linia wyznaczona przez fontannę, rzeźbę lub wejście.
Cechy układu symetrycznego
Kompozycja symetryczna daje wrażenie:
- porządku,
- równowagi,
- regularności,
- reprezentacyjności,
- spokoju i harmonii.
Po obu stronach osi mogą powtarzać się takie same rabaty, żywopłoty, drzewa, donice, kwietniki, schody lub elementy małej architektury.
Przykład zastosowania
Typowym przykładem symetrii jest ogród formalny, w którym główna alejka prowadzi od wejścia do budynku, a po jej obu stronach znajdują się identyczne partery ogrodowe, szpalery drzew lub regularne rabaty.
Symetria a asymetria
Symetria opiera się na lustrzanym odbiciu względem osi. Asymetria nie tworzy odbicia lustrzanego, ale może zachowywać równowagę kompozycyjną przez odpowiednie zestawienie mas, barw, wysokości i form.
Zapamiętaj
Jeżeli elementy są rozmieszczone w równych odległościach od osi i wyglądają jak swoje odbicie w lustrze, tworzą symetrię.