Wrzos zwyczajny (Calluna vulgaris)

Słownik kwalifikacji OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu

Wrzos zwyczajny to niska, zimozielona krzewinka należąca do roślin wrzosowatych. Naturalnie występuje na ubogich, kwaśnych i piaszczystych stanowiskach, a także na terenach torfowych. Jest rośliną bardzo dobrze przystosowaną do podłoży o niskim pH.

Wymagania siedliskowe

Wrzos najlepiej rośnie na stanowiskach:
- słonecznych,
- kwaśnych, zwykle o pH około 3,5–5,5,
- przepuszczalnych, lekkich lub torfowych,
- ubogich w składniki pokarmowe.

Nie toleruje gleb ciężkich, zasadowych i nadmiernie wapnowanych. Na takich stanowiskach słabo rośnie, żółknie i może zamierać.

Dlaczego pasuje do torfu wysokiego?

Torf wysoki ma zwykle kwaśny odczyn, małą zasobność w składniki pokarmowe i powstaje głównie z mchów torfowców. Takie warunki odpowiadają wymaganiom wrzosu zwyczajnego, dlatego jest on właściwą rośliną do uprawy na gruntach z dominacją torfu wysokiego.

Zastosowanie

Wrzos zwyczajny stosuje się w:
- ogrodach wrzosowiskowych,
- nasadzeniach naturalistycznych,
- pojemnikach i dekoracjach sezonowych,
- szkółkarstwie roślin ozdobnych.

W pytaniach egzaminacyjnych wrzos warto kojarzyć z hasłami: roślina kwasolubna, roślina wrzosowata, torf wysoki, wrzosowisko.