Przejdź do głównej treści

Forma sitodrukowa

Słownik kwalifikacji PGF.01 - Realizacja procesów drukowania z użyciem fleksograficznych form drukowych

Forma sitodrukowa to szablon drukowy stosowany w technice sitodruku. Składa się z ramy z napiętą siatką oraz warstwy światłoczułej emulsji, która po naświetleniu i wywołaniu tworzy miejsca drukujące i niedrukujące.

Zasada działania

W sitodruku farba jest przeciskana przez oczka siatki za pomocą rakla. Obraz powstaje tylko tam, gdzie oczka siatki są otwarte. Miejsca niedrukujące są zaklejone, najczęściej utwardzoną emulsją.

Dlatego podczas kontroli formy sitodrukowej sprawdza się przede wszystkim, czy:

  • oczka siatki w miejscach niedrukujących są prawidłowo zaklejone emulsją,
  • miejsca drukujące są drożne i nie są przypadkowo zatkane,
  • obraz na formie jest zgodny z projektem,
  • nie ma uszkodzeń emulsji, pęknięć, podmyć ani zabrudzeń,
  • siatka jest prawidłowo napięta i czysta.

Miejsca drukujące i niedrukujące

W formie sitodrukowej:

  • miejsca drukujące — mają otwarte oczka siatki, przez które przechodzi farba,
  • miejsca niedrukujące — mają oczka zaklejone emulsją, więc farba nie przedostaje się na podłoże.

Znaczenie kontroli

Nieprawidłowe zaklejenie oczek siatki może powodować zabrudzenia odbitki, niekontrolowane przenikanie farby lub ubytki obrazu. Kontrola formy przed drukowaniem ogranicza liczbę błędnych odbitek i zapewnia zgodność druku z wzorem.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja