Przejdź do głównej treści

Ściegi introligatorskie

Słownik kwalifikacji PGF.03 - Realizacja procesów introligatorskich i opakowaniowych

Ścieg introligatorski to sposób prowadzenia nici podczas zszywania składek lub bloków książkowych. Od rodzaju ściegu zależą: trwałość połączenia, elastyczność grzbietu oraz wygląd szycia.

Podstawowe rodzaje spotykane w zadaniach egzaminacyjnych

Najczęściej rozróżnia się ściegi według dwóch cech:

  • układu nici: łańcuszkowy albo przeplatany,
  • rozmieszczenia nakłuć: prosty albo przesuwany.

Ścieg łańcuszkowy prosty

W ściegu łańcuszkowym prostym nić tworzy charakterystyczne pętle przypominające łańcuszek. Pętle kolejnych odcinków łączą się ze sobą, a punkty nakłucia są ułożone regularnie, bez przesunięcia względem siebie. Na schematach widać zwykle powtarzające się pętle prowadzone wzdłuż grzbietu.

To właśnie taki układ odpowiada odpowiedzi: łańcuszkowy prosty.

Ścieg przeplatany

W ściegu przeplatanym nić nie tworzy tak wyraźnych oczek łańcuszka. Jej przebieg polega na przechodzeniu i krzyżowaniu się odcinków nici między kolejnymi miejscami szycia.

Ścieg prosty a przesuwany

  • Prosty – nakłucia w kolejnych składkach wypadają w jednej linii, regularnie.
  • Przesuwany – miejsca nakłucia są przesunięte względem siebie, co zmienia przebieg nici i wygląd ściegu.

Jak rozpoznawać na schemacie?

Zwróć uwagę na:

  1. Czy nić tworzy pętle podobne do łańcuszka.
  2. Czy punkty nakłucia są ułożone równo, czy przesunięte.
  3. Czy przebieg nici jest regularny i powtarzalny.

Jeżeli widoczne są pętle łańcuszkowe oraz brak przesunięcia nakłuć, jest to ścieg łańcuszkowy prosty.

Potwierdzenie

Informacja