Czcionka szeryfowa

Czcionka szeryfowa to potoczne określenie kroju pisma, którego litery mają szeryfy, czyli niewielkie zakończenia kresek liter. W typografii precyzyjniej mówi się o kroju pisma szeryfowym, ale w pytaniach egzaminacyjnych często używa się słowa „czcionka”.

Cechy pisma szeryfowego

Kroje szeryfowe mają charakterystyczne ozdobne lub konstrukcyjne zakończenia liter. Dzięki temu znaki są bardziej zróżnicowane i łatwiej rozpoznawalne w ciągłym tekście.

Przykłady krojów szeryfowych:
- Times New Roman,
- Garamond,
- Georgia,
- Baskerville,
- Minion Pro.

Zastosowanie w druku

Pisma szeryfowe są najczęściej zalecane do długich tekstów drukowanych, takich jak:
- książki,
- czasopisma,
- gazety,
- publikacje naukowe,
- broszury z dużą ilością tekstu.

W druku szeryfy mogą ułatwiać prowadzenie wzroku po wierszu tekstu, co poprawia komfort czytania dłuższych fragmentów. Dlatego w składzie książek i publikacji wielostronicowych często stosuje się właśnie kroje szeryfowe.

Porównanie z innymi rodzajami krojów

• Bezszeryfowe — często stosowane w nagłówkach, interfejsach i krótszych tekstach; przykłady: Arial, Helvetica.
• Monospace — każda litera ma taką samą szerokość; używane głównie w kodzie i tabelarycznych zestawieniach.
• Script — kroje pisma naśladujące pismo odręczne; używane dekoracyjnie, nie do długiego tekstu.

Zapamiętaj

Na egzaminie zawodowym odpowiedź na pytanie o rodzaj czcionki zalecany do długich tekstów w druku to najczęściej: czcionka szeryfowa.