W przygotowaniu publikacji do druku offsetowego stosuje się formaty, które dobrze obsługują wysoką rozdzielczość, przestrzeń barwną CMYK, separacje kolorystyczne, spady oraz elementy wektorowe. Nie każdy popularny format graficzny nadaje się do profesjonalnego druku.
Formaty często używane w praktyce
- PDF – podstawowy format przekazywania gotowych prac do drukarni, szczególnie PDF/X.
- TIFF – format bitmapowy wysokiej jakości, często używany do zdjęć i skanów; może obsługiwać CMYK i wysoką rozdzielczość.
- PSD – natywny format Adobe Photoshop; używany roboczo, zachowuje warstwy, maski i kanały.
- AI – natywny format Adobe Illustrator; stosowany do grafiki wektorowej, logo, ilustracji i projektów opakowań.
- EPS – starszy, ale nadal spotykany format wektorowy/drukarski.
Dlaczego PNG nie jest typowym formatem do offsetu?
PNG jest formatem przeznaczonym głównie do internetu i grafiki ekranowej. Zwykle pracuje w przestrzeni RGB, nie obsługuje standardowo CMYK i nie jest przeznaczony do separacji barw używanych w druku offsetowym. Może być użyteczny np. do grafiki na stronach internetowych, ale nie jako profesjonalny format produkcyjny do druku.
Co jest ważne przy wyborze formatu?
Przy przygotowaniu materiałów do offsetu należy zwrócić uwagę na:
- tryb koloru CMYK lub kolory dodatkowe,
- odpowiednią rozdzielczość bitmap, zwykle 300 ppi,
- poprawne spady i marginesy bezpieczeństwa,
- osadzone fonty lub zamianę tekstu na krzywe,
- brak przypadkowych elementów RGB.
W pytaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać: TIFF, PSD i AI mogą występować w przygotowaniu do druku, natomiast PNG jest formatem typowo ekranowym, więc nie jest praktycznym wyborem dla offsetu.