PJP – rastrowanie obrazu ciągłotonalnego

Słownik kwalifikacji PGF.04 - Przygotowywanie oraz wykonywanie prac graficznych i publikacji cyfrowych

Co to jest PJP?

PJP to akronim używany w kontekście przygotowania materiałów do druku i oznaczający etap polegający na konwersji obrazu ciągłotonalnego w obraz rastrowy. W praktyce chodzi o zamianę płynnych przejść tonalnych, np. w fotografii, na układ drobnych punktów rastrowych możliwych do odtworzenia techniką drukowania.

Obraz ciągłotonalny ma płynne przejścia jasności i koloru. Maszyna drukująca nie odtwarza jednak takich przejść w sposób ciągły, lecz nanosi farbę w punktach. Dlatego przed drukiem obraz musi zostać przeliczony na raster.

Na czym polega rastrowanie?

Podczas rastrowania wartości tonalne obrazu są przedstawiane za pomocą punktów o określonych cechach, takich jak:

  • wielkość punktu rastrowego,
  • gęstość punktów,
  • kąt rastra,
  • liniatura rastra,
  • kształt punktu rastrowego.

Dzięki temu jasne partie obrazu są drukowane jako mniejsze lub rzadsze punkty, a ciemne partie jako większe lub gęściej rozmieszczone punkty.

Znaczenie w przygotowaniu do druku

PJP jest etapem technologicznym poprzedzającym właściwe drukowanie. Ma wpływ na jakość reprodukcji obrazu, ostrość szczegółów, płynność przejść tonalnych oraz ryzyko powstawania mory.

Nie mylić z innymi skrótami

  • DTP – komputerowe przygotowanie publikacji do druku.
  • CtP – bezpośrednie naświetlanie formy drukowej z pliku.
  • CMS – system zarządzania barwą.

W pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią jest PJP, ponieważ dotyczy właśnie przekształcenia obrazu ciągłotonalnego w obraz rastrowy.