Co to jest wskaźnik kolorystyczny druku?
Wskaźnik kolorystyczny określa, ile farb drukarskich jest używanych po każdej stronie arkusza lub użytku. Zapis ma postać, np. 4 + 1, 4 + 0, 1 + 1.
- pierwsza liczba oznacza liczbę kolorów na awersie (przodzie),
- druga liczba oznacza liczbę kolorów na rewersie (tyle).
To podstawowy sposób opisu zadruku w poligrafii, szczególnie przy ulotkach, wizytówkach, plakatach i opakowaniach.
Jak odczytywać zapis?
- 4 + 0 – przód drukowany w pełnym kolorze CMYK, tył niezadrukowany
- 4 + 1 – przód w pełnym kolorze CMYK, tył jednym kolorem
- 4 + 4 – obie strony w pełnym kolorze CMYK
- 1 + 1 – obie strony jednym kolorem
- 2 + 1 – przód dwoma kolorami, tył jednym kolorem
Jak rozpoznać poprawny wskaźnik?
Jeśli w treści zadania jest informacja, że:
- przód jest wielobarwny, oznacza to zwykle druk pełnokolorowy, czyli 4 kolory CMYK,
- tył jest w odcieniu niebiesko-zielonym, oznacza to użycie jednej farby na odwrocie.
W takim przypadku poprawny zapis to 4 + 1.
Na co uważać?
Nie należy mylić:
- liczby kolorów z liczbą elementów graficznych,
- jednego koloru farby z przejściami tonalnymi tego samego koloru,
- zapisu 4 + 1 z 3 + 1 – druk pełnokolorowy w poligrafii standardowo oznacza CMYK, czyli 4 składowe.
Znaczenie praktyczne
Wskaźnik kolorystyczny wpływa na:
- koszt druku,
- dobór technologii,
- przygotowanie pliku,
- liczbę form drukowych.
Im więcej kolorów, tym zwykle wyższy koszt i bardziej złożony proces produkcji. Dlatego poprawne odczytanie wskaźnika kolorystycznego jest ważne zarówno na egzaminie, jak i w praktyce zawodowej.