CMYK
Słownik kwalifikacji PGF.05 - Drukowanie cyfrowe i obróbka druków
Co to jest CMYK?
CMYK to podstawowa przestrzeń barw stosowana w druku, także na cyfrowych urządzeniach drukarskich. Nazwa pochodzi od czterech kolorów farb, tonerów lub atramentów:
- C – Cyan, czyli niebieskozielony,
- M – Magenta, czyli purpurowy,
- Y – Yellow, czyli żółty,
- K – Key color, najczęściej czarny.
CMYK jest modelem subtraktywnym, czyli opiera się na pochłanianiu światła przez barwniki naniesione na podłoże. Im więcej farby lub tonera znajduje się na papierze, tym mniej światła się odbija, a obraz staje się ciemniejszy.
Dlaczego CMYK stosuje się w druku?
Urządzenia drukujące tworzą obraz przez nanoszenie barwników na papier, folię lub inne podłoże. Dlatego potrzebują separacji na składowe drukarskie: cyan, magenta, yellow i black. Plik przygotowany do druku powinien być zwykle zapisany lub poprawnie przeliczony do CMYK, aby kolory na wydruku były przewidywalne.
CMYK a RGB
RGB i sRGB są przestrzeniami przeznaczonymi głównie do ekranów, czyli urządzeń świecących. Monitor tworzy barwy ze światła czerwonego, zielonego i niebieskiego. Drukarka natomiast nie świeci, tylko nanosi barwnik na podłoże, dlatego używa CMYK.
Znaczenie egzaminacyjne
Jeśli pytanie dotyczy przestrzeni kolorów używanej przy druku na cyfrowych urządzeniach drukarskich, poprawną odpowiedzią jest CMYK. LAB i HSB mogą służyć do opisu lub edycji barw, a sRGB jest typowe dla obrazu ekranowego, nie jako podstawowa przestrzeń druku.