Przejdź do głównej treści

Obliczanie powierzchni podłoża drukowego

Słownik kwalifikacji PGF.05 - Drukowanie cyfrowe i obróbka druków

Powierzchnia podłoża drukowego to ilość materiału potrzebna do wykonania druku, wyrażana najczęściej w metrach kwadratowych (m²). W druku wielkoformatowym, np. przy banerach, foliach czy siatkach mesh, obliczenia wykonuje się zwykle na podstawie szerokości, wysokości i liczby egzemplarzy.

Podstawowy wzór

Powierzchnia jednego użytku:

powierzchnia = szerokość × wysokość

Powierzchnia całkowita:

powierzchnia całkowita = szerokość × wysokość × liczba egzemplarzy

Przykład

Baner ma wymiary 4 m × 7 m.

Powierzchnia jednego banera:

4 m × 7 m = 28 m²

Dla 10 banerów:

28 m² × 10 = 280 m²

Minimalnie trzeba więc przygotować 280 m² podłoża drukowego.

Na co uważać?

  • Wszystkie wymiary muszą być w tych samych jednostkach, najlepiej w metrach.
  • Jeśli wymiary podano w centymetrach, należy je najpierw przeliczyć na metry, np. 400 cm = 4 m.
  • W zadaniach egzaminacyjnych słowo minimalna powierzchnia oznacza zwykle obliczenie bez zapasu technologicznego.
  • W praktyce produkcyjnej często dolicza się naddatki, spady, marginesy lub straty materiałowe, ale tylko wtedy, gdy wynika to z treści zadania.