Pytania pomocnicze - PGF.05

Czarny toner oznacza się napisem Black. Może być też stosowany skrót K, pochodzący z systemu CMYK.

C oznacza Cyan, M oznacza Magenta, Y oznacza Yellow, a K oznacza Black, czyli czarny kolor kluczowy.

Dark oznacza ogólnie „ciemny”, ale nie jest standardową nazwą koloru tonera. Standardowe oznaczenie czerni to Black.

Czarny toner służy głównie do drukowania tekstu, konturów oraz zwiększania głębi ciemnych obszarów obrazu.

Może dojść do błędnego odwzorowania kolorów, zabrudzenia urządzenia lub konieczności interwencji serwisowej.

Ploter rolowy umożliwia druk na foliach samoprzylepnych dostarczanych w rolach. Dobrze sprawdza się przy naklejkach, etykietach i grafikach reklamowych.

Najczęściej stosuje się papier samoprzylepny lub folię samoprzylepną. Folia jest odporniejsza na wilgoć i warunki zewnętrzne.

Format A5 ma wymiary 148 × 210 mm. Jest to format gotowego pojedynczego użytku, czyli jednej naklejki.

Druk cyfrowy jest opłacalny przy małych i średnich nakładach, ponieważ nie wymaga przygotowania form drukowych. Pozwala szybko wykonać serię 300 sztuk.

Po druku naklejki zwykle trzeba pociąć, naciąć warstwę wierzchnią lub wyciąć po obrysie. Często stosuje się też laminowanie dla zwiększenia trwałości.

Laminowanie stosuje się, gdy naklejki mają być odporne na ścieranie, wilgoć lub promieniowanie UV. Jest szczególnie ważne przy zastosowaniach zewnętrznych.

Należy porównać wymiary arkusza SRA3 z wymiarami pojedynczego użytku i sprawdzić możliwe ułożenia. Dla zaproszenia 148 × 210 mm na arkuszu SRA3 mieści się 4 użytki.

Nakład 400 zaproszeń dzieli się przez liczbę użytków na jednym arkuszu, czyli 4. Obliczenie: 400 ÷ 4 = 100 arkuszy.

Wymiary 148 × 210 mm odpowiadają formatowi A5. Jest to połowa arkusza A4.

Oznacza najmniejszą liczbę arkuszy potrzebnych do wykonania całego nakładu, bez uwzględniania zapasu technologicznego, makulatury i próbnych wydruków.

Tak. Jeśli do formatu netto trzeba dodać spady i odstępy między użytkami, rzeczywisty format brutto jest większy, co może zmniejszyć liczbę użytków mieszczących się na arkuszu.

Format netto to końcowy wymiar po obcięciu, np. 148 × 210 mm. Format brutto obejmuje dodatkowe elementy technologiczne, np. spady, które są odcinane podczas obróbki.

Impozycja pozwala rozmieścić kilka jednakowych lub różnych użytków na jednym arkuszu. Dzięki temu zmniejsza się zużycie papieru i skraca czas produkcji.

Służy do wykonywania formularzy wieloczęściowych, w których zapis z pierwszej kartki przenosi się na kolejne kopie bez użycia kalki.

Najczęściej są to faktury, umowy, formularze zamówień, protokoły, druki magazynowe oraz bloczki wielokopiowe.

Papier samokopiujący ma warstwy chemiczne umożliwiające tworzenie kopii. Papier kalandrowany jest wygładzany mechanicznie w celu poprawy gładkości i jakości powierzchni.

Kolory ułatwiają rozróżnienie poszczególnych egzemplarzy, np. oryginału, kopii dla klienta i kopii archiwalnej.

Należy sprawdzić, czy papier jest przeznaczony do danej technologii druku. Szczególnie ważna jest odporność na temperaturę, docisk i przebieg przez maszynę.

CB to arkusz górny przekazujący zapis, CFB to arkusz środkowy przyjmujący i przekazujący zapis, a CF to arkusz dolny przyjmujący zapis.

Należy pomnożyć 500 przez 0,05. Wynik to 25, czyli trzeba przygotować 25 dodatkowych arkuszy.

Nadwyżka to tylko dodatkowe arkusze ponad nakład. Całkowita liczba arkuszy to nakład powiększony o nadwyżkę.

Ponieważ część wydruków może zostać zużyta lub uszkodzona podczas krojenia, bigowania, laminowania, bindowania albo ustawiania urządzeń wykończeniowych.

Najpierw oblicza się nadwyżkę: 500 × 0,05 = 25. Następnie dodaje się ją do nakładu: 500 + 25 = 525 arkuszy.

W praktyce wynik zaokrągla się w górę do pełnego arkusza, aby nie zabrakło materiału do wykonania nakładu.

Trzeba sprawdzić, czy pytanie dotyczy liczby dodatkowych arkuszy, czy całkowitej liczby arkuszy do przygotowania. To dwie różne wartości.

SRA3 to powiększony format względem A3, stosowany jako podłoże drukarskie z zapasem na spady, znaczniki cięcia i obróbkę introligatorską. Jego typowy wymiar to 450 × 320 mm.

Format A3 ma wymiary 420 × 297 mm. Jest mniejszy od SRA3, dlatego SRA3 pozwala wydrukować pracę A3 ze spadami.

Format B3 ma wymiary około 500 × 353 mm. Z arkusza B3 można wykroić mniejszy arkusz SRA3.

Formaty SRA są większe od formatów A, co daje miejsce na spady, pasery, znaczniki cięcia i ewentualne niedokładności obróbki.

A3 ma 420 × 297 mm, a SRA3 ma 450 × 320 mm. Jeśli arkusz jest większy od A3 i przeznaczony do druku ze spadami, najczęściej chodzi o SRA3.

Wymiar 500 × 350 mm odpowiada w przybliżeniu formatowi B3, a nie SRA3. SRA3 jest mniejszy i wynosi 450 × 320 mm.

PDF zachowuje układ strony, fonty, grafikę, spady i kolory w sposób niezależny od programu, w którym wykonano projekt. Dzięki temu nadaje się do bezpośredniego przetwarzania w oprogramowaniu impozycyjnym.

Impozycja to rozmieszczenie pojedynczych użytków, np. wizytówek, ulotek lub stron, na arkuszu drukarskim w sposób umożliwiający ekonomiczny druk i późniejszą obróbkę.

INDD to plik roboczy programu Adobe InDesign. Przed impozycją zwykle eksportuje się go do poprawnie przygotowanego pliku PDF.

PSD to plik roboczy programu Adobe Photoshop, przeznaczony głównie do edycji grafiki rastrowej. Nie jest standardowym formatem produkcyjnym do bezpośredniej impozycji arkuszy.

DOCX jest formatem edytora tekstu i może zmieniać wygląd zależnie od systemu, fontów lub wersji programu. Do druku powinien zostać zapisany lub wyeksportowany jako PDF.

Powinien mieć właściwy format strony, spady, osadzone fonty, odpowiednią rozdzielczość grafik oraz prawidłową przestrzeń barwną. Ważne są też znaczniki cięcia, jeśli wymaga ich proces produkcyjny.

PPI oznacza liczbę pikseli przypadających na jeden cal obrazu. Używa się jej do określania rozdzielczości bitmap i zdjęć.

PPI dotyczy rozdzielczości pliku bitmapowego, czyli obrazu z pikseli. DPI opisuje głównie rozdzielczość urządzenia drukującego.

Zalecana wartość to 220 ppi. Taka rozdzielczość zapewnia odpowiednią jakość obrazu przy druku w docelowym rozmiarze.

Oznacza to, że obraz jest drukowany w takim rozmiarze, w jakim został przygotowany. Nie jest powiększany ani pomniejszany podczas przygotowania do druku.

Po powiększeniu bitmapy spada jej efektywna rozdzielczość. Może to spowodować pikselizację i utratę ostrości wydruku.

PPI określa liczbę pikseli obrazu na cal, a LPI oznacza liczbę linii rastra na cal. LPI jest związane z rastrowaniem, a nie bezpośrednio z rozdzielczością bitmapy.

Format A3 ma wymiary 297 × 420 mm. Te wartości są podstawą do obliczania liczby użytków mieszczących się na arkuszu.

Należy podzielić wymiary arkusza przez wymiary wizytówki w obu kierunkach, zaokrąglając wyniki w dół do liczb całkowitych, a następnie pomnożyć uzyskane wartości.

Zmiana orientacji użytku może zwiększyć liczbę sztuk na arkuszu. Dla wizytówki 90 × 50 mm na A3 korzystniejsze jest ułożenie 50 mm wzdłuż boku 420 mm i 90 mm wzdłuż boku 297 mm.

Na boku 420 mm mieści się 8 odcinków po 50 mm, a na boku 297 mm mieszczą się 3 odcinki po 90 mm. Wynik to 8 × 3 = 24 wizytówki.

Impozycja to rozmieszczenie wielu takich samych lub różnych użytków na jednym arkuszu drukarskim. Jej celem jest efektywne wykorzystanie podłoża i ułatwienie późniejszego cięcia.

Tak. Jeżeli trzeba doliczyć spady, odstępy między użytkami lub margines niezadrukowany maszyny, liczba wizytówek może być mniejsza niż wynik obliczony wyłącznie z wymiarów netto.

Przed drukowaniem należy przygotować i sprawdzić pliki graficzne, skontrolować materiały eksploatacyjne, np. tonery, oraz załadować właściwe podłoże drukowe.

Błędy w pliku, takie jak brak spadów, zła rozdzielczość lub niewłaściwy format, mogą spowodować wadliwy wydruk i straty materiału.

Polega na sprawdzeniu, czy w urządzeniu jest wystarczająca ilość tonerów w wymaganych kolorach oraz czy urządzenie nie zgłasza błędów materiałów eksploatacyjnych.

Podłoże dobiera się do przeznaczenia plakatu, technologii druku i wymaganego formatu. Ważne są m.in. rodzaj papieru, gramatura, powleczenie i zgodność z urządzeniem.

To czynność charakterystyczna dla tradycyjnych technik drukowania, np. offsetu, a nie dla cyfrowego druku realizowanego z pliku bez formy drukowej.

Nie. Instalacja oprogramowania dotyczy przygotowania stanowiska pracy lub urządzenia, ale nie jest standardową czynnością produkcyjną wykonywaną przed każdym drukowaniem.

Powinien mieć prawidłowy format, odpowiednią rozdzielczość grafik, spady, poprawną kolorystykę oraz osadzone fonty lub tekst zamieniony na krzywe.