Rozdzielczość bitmapy w druku wielkoformatowym
Słownik kwalifikacji PGF.05 - Drukowanie cyfrowe i obróbka druków
Rozdzielczość bitmapy określa liczbę punktów obrazu przypadających na jednostkę długości. W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej podawana jest w dpi — dots per inch, czyli punktach na cal.
W druku wielkoformatowym nie zawsze stosuje się 300 dpi. Im większy wydruk i im większa odległość oglądania, tym mniejsza rozdzielczość bitmapy może być wystarczająca. Dlatego billboard, baner lub siatka mesh o wymiarach kilku metrów może mieć np. 72 dpi, 50 dpi, 40 dpi albo nawet 32 dpi.
Jak odczytywać rozdzielczość z tabeli?
Jeśli tabela podaje zależność rozdzielczości od wymiarów podłoża:
- odszukaj jeden wymiar w nagłówku kolumny,
- drugi wymiar w nagłówku wiersza,
- odczytaj wartość na przecięciu wiersza i kolumny.
Dla podłoża 9 × 8 m należy znaleźć przecięcie wartości 9 m i 8 m. W pokazanej tabeli daje to 32 dpi.
Dlaczego rozdzielczość maleje przy dużych formatach?
Duże wydruki ogląda się zwykle z większej odległości. Ludzkie oko nie rozróżnia wtedy tak drobnych szczegółów jak przy ulotce, etykiecie czy fotografii oglądanej z bliska. Zbyt wysoka rozdzielczość w pliku wielkoformatowym powodowałaby bardzo duży rozmiar pliku, wolniejsze przetwarzanie RIP i brak zauważalnej poprawy jakości.
Typowy błąd egzaminacyjny
Nie należy automatycznie wybierać 300 dpi tylko dlatego, że jest to popularna wartość dla druku. W druku wielkoformatowym poprawna rozdzielczość zależy od wymiarów pracy i przeznaczenia wydruku.