Kiszenie parowanych ziemniaków dla świń

Słownik kwalifikacji ROL.03 - Prowadzenie produkcji pszczelarskiej

Kiszenie parowanych ziemniaków to sposób konserwowania ziemniaków paszowych przeznaczonych głównie dla świń. Parowanie poprawia strawność skrobi, zwiększa smakowitość paszy i ułatwia jej wymieszanie z dodatkami. Po obróbce cieplnej ziemniaki należy schłodzić, rozdrobnić i zakisić w warunkach beztlenowych.

Dlaczego dodaje się zielonki z młodych roślin motylkowych?

Parowane ziemniaki są paszą bogatą w skrobię i energię, ale ubogą w białko, składniki mineralne i witaminy. Dlatego przy ich kiszeniu wskazane jest dodawanie zielonek z młodych roślin motylkowych, np. koniczyny, lucerny, seradeli lub wyki.

Taki dodatek:
- podnosi wartość białkową paszy,
- wzbogaca kiszonkę w składniki mineralne i witaminy,
- poprawia bilans żywieniowy dawki dla świń,
- sprzyja uzyskaniu bardziej wartościowej paszy niż same ziemniaki.

Zasady prawidłowego kiszenia

  • używać ziemniaków zdrowych, bez zgnilizny i pleśni,
  • ziemniaki parować, a następnie schłodzić przed zakiszaniem,
  • dodawać młodą, czystą zielonkę z roślin motylkowych,
  • masę dokładnie ubić, aby usunąć powietrze,
  • silos lub zbiornik szczelnie przykryć,
  • nie skarmiać paszy spleśniałej lub zepsutej.

Ważne egzaminacyjnie

W pytaniach o kiszenie parowanych ziemniaków dla świń poprawnym dodatkiem są zielonki z młodych roślin motylkowych. Plewy z koniczyny lub seradeli są bardziej włókniste i mniej wartościowe, a susz z zielonek nie jest typowym wskazanym dodatkiem w tym procesie.