Murarka ogrodowa (Osmia bicornis, dawniej często Osmia rufa) to pszczoła samotnica powszechnie wykorzystywana do zapylania sadów, ogrodów i plantacji. Nie tworzy rodzin jak pszczoła miodna, nie ma królowej ani robotnic. Każda samica samodzielnie zakłada gniazdo, składa jaja i gromadzi pokarm dla larw.
Gdzie zakłada gniazda?
Murarka ogrodowa zasiedla przede wszystkim puste rurki trzcinowe, łodygi roślin, otwory w drewnie oraz specjalne domki dla pszczół samotnic. Typowy domek dla tego gatunku składa się z wiązek suchych rurek, najczęściej trzcinowych. To właśnie taki układ często pojawia się na ilustracjach egzaminacyjnych.
Cechy charakterystyczne
- jest pszczołą samotnicą,
- chętnie zasiedla rurki o średnicy około 6-8 mm,
- komórki lęgowe oddziela przegrodami z gliny lub błota,
- jest łagodna i rzadko żądli,
- bardzo dobrze zapyla drzewa owocowe, zwłaszcza jabłonie, grusze, wiśnie i czereśnie.
Znaczenie w pszczelarstwie i ogrodnictwie
Murarka ogrodowa jest ceniona jako skuteczny zapylacz, szczególnie wiosną, gdy kwitnie wiele roślin sadowniczych. W przeciwieństwie do pszczoły miodnej nie produkuje miodu użytkowego, ale jej znaczenie polega na poprawie zapylenia i zwiększeniu plonów.
W pytaniach egzaminacyjnych domek z trzcinowych rurek najczęściej wskazuje właśnie na murarkę ogrodową.