Nawłoć kanadyjska (Solidago canadensis) to bylina pożytkowa z rodziny astrowatych, często spotykana na nieużytkach, przydrożach, skrajach lasów i terenach ruderalnych. W pszczelarstwie jest ważna głównie jako późnoletni pożytek nektarowy i pyłkowy.
Cechy rozpoznawcze
- wysoka roślina, często osiąga ponad 1 m wysokości,
- sztywna, wzniesiona łodyga,
- wąskie, lancetowate liście,
- liczne drobne, żółte kwiaty zebrane w wiechowate, przewieszające się kwiatostany,
- tworzy zwarte łany.
Na ilustracjach egzaminacyjnych nawłoć zwykle rozpoznaje się po gęstych, żółtych kwiatostanach i obecności pszczół odwiedzających drobne kwiaty.
Znaczenie dla pszczół
Nawłoć kwitnie najczęściej od sierpnia do września, czyli w okresie, gdy wiele innych pożytków już przekwitło. Dostarcza pszczołom nektaru i pyłku potrzebnego do przygotowania rodzin do zimowli.
Miód nawłociowy
Z nawłoci może powstawać miód nawłociowy. Ma zwykle jasnożółtą do bursztynowej barwę, charakterystyczny zapach i dość wyrazisty smak. Szybkość krystalizacji zależy od składu nektaru i warunków zbioru.
Uwaga praktyczna
Nawłoć kanadyjska jest rośliną obcego pochodzenia i może być ekspansywna. Dla pszczelarza jest cenna pożytkowo, ale w ochronie przyrody bywa traktowana jako gatunek inwazyjny wypierający rośliny rodzime.