W pszczelarstwie ważna jest znajomość cech ras pszczół, ponieważ wpływają one na łagodność, rojliwość, zimowlę, wydajność miodową, sposób pracy w ulu i przydatność do zapylania roślin.
Najczęściej omawiane rasy
- Pszczoła kraińska – bardzo popularna w Polsce, łagodna, dobrze zimuje, szybko rozwija się wiosną, ale może mieć skłonność do rójki przy niewłaściwym prowadzeniu rodziny.
- Pszczoła kaukaska – niewielka, szarobiało owłosiona, łagodna, ma bardzo długi języczek, dlatego dobrze zapyla kwiaty o głębszych rurkach kwiatowych. Charakterystyczne są: mokre sklepienie miodu, silne kitowanie gniazda i większa skłonność do rabunku.
- Pszczoła włoska – żółtawo ubarwiona, zwykle łagodna, dobrze rozwija się w ciepłym klimacie, ale może gorzej zimować w trudniejszych warunkach.
- Pszczoła środkowoeuropejska – ciemna, dobrze przystosowana do chłodniejszego klimatu, ale bywa bardziej pobudliwa i wolniej rozwija się wiosną.
Na co zwracać uwagę w zadaniach egzaminacyjnych?
W pytaniach egzaminacyjnych często pojawiają się cechy rozpoznawcze:
- długość języczka,
- barwa i owłosienie ciała,
- rojliwość,
- łagodność,
- sposób sklepienia miodu,
- skłonność do rabunku,
- kitowanie gniazda.
Przykład rozpoznania
Opis: najmniejsze pszczoły, szarobiałe owłosienie, bardzo długi języczek, mokre sklepienie miodu, silne kitowanie gniazda.
Wniosek: pszczoła kaukaska.