Roślina ochronna to gatunek uprawiany razem z rośliną główną, aby osłaniać ją w początkowym okresie wzrostu. W praktyce rolniczej roślinami ochronnymi dla motylkowatych drobnonasiennych, np. koniczyny czerwonej, bywają zboża jare.
Po co stosuje się roślinę ochronną?
Roślina ochronna pełni kilka funkcji:
- ogranicza zachwaszczenie plantacji,
- chroni młode siewki przed nadmiernym nasłonecznieniem i wiatrem,
- zmniejsza ryzyko erozji gleby,
- pozwala uzyskać dodatkowy plon, np. zboża.
Uprawa bez rośliny ochronnej
Gdy koniczyna czerwona jest wysiewana bez rośliny ochronnej, rośnie samodzielnie od początku wegetacji. Taka plantacja wymaga starannego przygotowania gleby i właściwej pielęgnacji. Pierwszym ważnym zabiegiem po siewie jest wtedy wałowanie, które poprawia kontakt drobnych nasion z glebą i ułatwia wschody.
Zalety i wady stosowania roślin ochronnych
Zaletą jest lepsza ochrona młodych roślin i ograniczenie chwastów. Wadą może być konkurencja o wodę, światło i składniki pokarmowe, szczególnie gdy roślina ochronna jest zbyt gęsta lub późno zbierana.
Zapamiętaj
Brak rośliny ochronnej oznacza, że koniczyna jest bardziej narażona na niekorzystne warunki wschodów, dlatego szczególnego znaczenia nabiera wałowanie po siewie.