Włókowanie to zabieg pielęgnacyjny wykonywany na trwałych użytkach zielonych, czyli łąkach i pastwiskach. Polega na przeciąganiu po powierzchni darni specjalnej włóki, która rozgarnia nierówności i wyrównuje powierzchnię gleby.
Cel włókowania
Włókowanie wykonuje się przede wszystkim w celu:
- rozgarnięcia kretowisk,
- wyrównania powierzchni łąk i pastwisk,
- rozprowadzenia odchodów zwierząt na pastwisku,
- lekkiego napowietrzenia i oczyszczenia darni,
- ułatwienia późniejszego koszenia lub wypasu.
Dzięki temu powierzchnia użytku zielonego jest równiejsza, a rośliny mają lepsze warunki do odrastania.
Kiedy wykonuje się włókowanie?
Najczęściej zabieg wykonuje się wczesną wiosną, po obeschnięciu gleby, ale zanim roślinność intensywnie ruszy z wegetacją. Można go także stosować po wypasie, jeżeli na pastwisku pozostały nierówności lub skupiska odchodów.
Nie należy włókować gleby zbyt mokrej, ponieważ może to uszkodzić darń i pogorszyć strukturę gleby.
Różnica między włókowaniem a innymi zabiegami
- Włókowanie – rozgarnia kretowiska i wyrównuje powierzchnię.
- Bronowanie – silniej oddziałuje na darń, może ją rozluźniać i usuwać martwe części roślin.
- Wałowanie – ugniata glebę i dociska darń, ale nie rozgarnia skutecznie kretowisk.
- Wykaszanie – polega na ścinaniu roślinności, a nie wyrównywaniu powierzchni.
W pytaniach egzaminacyjnych sformułowanie „rozgarnięcie kretowisk oraz wyrównanie powierzchni łąk i pastwisk” wskazuje jednoznacznie na włókowanie.