Wycinanie oczka to czynność wykonywana podczas okulizacji, polegająca na pobraniu z pędu odmiany szlachetnej pojedynczego pąka wraz z niewielkim fragmentem kory. Ten fragment nazywa się zwykle tarczką okulizacyjną.
Jak wygląda ta czynność?
Podczas wycinania oczka ogrodnik trzyma pęd z oczkami i prowadzi nóż okulizacyjny tak, aby odciąć cienki pasek kory z pąkiem. Cięcie powinno być płynne i precyzyjne. Oczko nie może zostać uszkodzone, ponieważ od jego żywotności zależy przyjęcie się okulizacji.
Po czym rozpoznać na rysunku?
Na ilustracji przedstawiającej wycinanie oczka zwykle widać:
- pęd trzymany w ręku,
- nóż prowadzony pod pąkiem,
- odcinany fragment kory z oczkiem,
- brak nacięcia w podkładce.
To odróżnia tę czynność od nacinania podkładki, gdzie nóż wykonuje nacięcie na roślinie, do której oczko będzie włożone.
Dlaczego to ważne?
Prawidłowo wycięte oczko powinno mieć zdrowy pąk i odpowiednią długość tarczki. Zbyt głębokie, zbyt płytkie albo poszarpane cięcie może obniżyć skuteczność okulizacji. W pytaniach egzaminacyjnych ta czynność jest często mylona z wycinaniem zrazu, ale w okulizacji pobiera się przede wszystkim pojedyncze oczko, a nie cały zraz do szczepienia.