Bakterioza pierścieniowa ziemniaka

Bakterioza pierścieniowa ziemniaka to groźna choroba bakteryjna bulw i roślin ziemniaka, powodowana przez bakterię Clavibacter sepedonicus. Jest chorobą kwarantannową, dlatego jej wystąpienie podlega urzędowym procedurom fitosanitarnym.

Objawy na bulwach

Najbardziej charakterystyczny objaw widoczny jest po przekrojeniu bulwy. W okolicy wiązek przewodzących pojawia się żółtawy lub kremowy pierścień, który z czasem brunatnieje. Przy silnym porażeniu tkanka może mięknąć, a po naciśnięciu wydziela się śluzowata masa bakteryjna.

Typowe cechy rozpoznawcze:
- zmiany układają się pierścieniowo pod skórką bulwy,
- przebarwienia dotyczą głównie wiązek przewodzących,
- bulwy mogą z zewnątrz wyglądać zdrowo,
- objawy często ujawniają się dopiero podczas przechowywania lub po przekrojeniu.

Objawy na roślinach

Na polu choroba może powodować więdnięcie liści, żółknięcie, zwijanie blaszek liściowych i zahamowanie wzrostu. Objawy nie zawsze są wyraźne, dlatego sama obserwacja naci nie wystarcza do pewnego rozpoznania.

Źródła zakażenia i zapobieganie

Najważniejszym źródłem choroby są porażone sadzeniaki. Bakterie mogą rozprzestrzeniać się także przez maszyny, skrzynie, noże do krojenia sadzeniaków i inne zanieczyszczone narzędzia.

Zapobieganie polega na:
- używaniu kwalifikowanych, zdrowych sadzeniaków,
- dezynfekcji sprzętu i przechowalni,
- unikaniu krojenia sadzeniaków lub dokładnym odkażaniu narzędzi,
- przestrzeganiu zmianowania,
- zgłaszaniu podejrzeń choroby odpowiednim służbom.

W przypadku bakteriozy pierścieniowej nie stosuje się skutecznego leczenia chemicznego roślin w polu. Kluczowe znaczenie ma profilaktyka i eliminacja źródeł zakażenia.