Kiszonka z kukurydzy to pasza objętościowa soczysta, najczęściej stosowana w żywieniu bydła mlecznego i opasowego. Powstaje przez zakiszanie całych roślin kukurydzy: łodyg, liści, kolb i ziarna.
Termin zbioru
Kukurydzę na kiszonkę zbiera się zwykle wtedy, gdy roślina ma odpowiednią zawartość suchej masy. Zbyt mokry materiał może powodować wyciekanie soków kiszonkowych i straty składników pokarmowych. Zbyt suchy materiał trudniej się ugniata, co zwiększa ryzyko psucia się kiszonki.
Zbiór i rozdrobnienie
Do zbioru kukurydzy na kiszonkę stosuje się sieczkarnię polową, najczęściej samobieżną. Maszyna ścina rośliny i rozdrabnia je na sieczkę. Dobrze rozdrobniony materiał łatwiej ubić w silosie, rękawie lub pryzmie.
Ważne jest także uszkodzenie ziarna kukurydzy. Całe, nieuszkodzone ziarniaki mogą gorzej się trawić, dlatego w sieczkarniach stosuje się zgniatacze ziarna.
Zakiszanie
Po zwiezieniu masa powinna być szybko i dokładnie ubita oraz szczelnie przykryta folią. Celem jest odcięcie dostępu powietrza. W warunkach beztlenowych rozwijają się bakterie kwasu mlekowego, które konserwują paszę.
Znaczenie w gospodarstwie
Kiszonka z kukurydzy jest ceniona za wysoką wartość energetyczną i dobrą smakowitość. Stanowi ważny składnik dawek pokarmowych dla krów mlecznych oraz bydła opasowego.