Przejdź do głównej treści

Owies w żywieniu koni

Słownik kwalifikacji ROL.04 - Prowadzenie produkcji rolniczej

Owies jest jedną z podstawowych pasz treściwych stosowanych w żywieniu koni. Ma stosunkowo wysoką smakowitość, dobrą strawność i jest chętnie pobierany przez zwierzęta. W porównaniu z innymi zbożami zawiera więcej włókna, dlatego jest uznawany za bezpieczniejszy dla koni niż np. pszenica czy jęczmień.

W jakiej postaci podawać owies?

Zdrowym, dorosłym koniom ziarno owsa najczęściej podaje się w całości. Koń dobrze rozgryza ziarno, a jego przewód pokarmowy jest przystosowany do wykorzystywania takiej paszy. Nie ma potrzeby mielenia owsa dla zdrowych dorosłych koni.

Kiedy owies można rozgniatać lub gnieść?

Rozgniatanie owsa może być uzasadnione u koni:
- starszych, z problemami uzębienia,
- młodych, które gorzej rozgryzają ziarno,
- chorych lub osłabionych,
- wymagających łatwiejszego pobierania paszy.

Rozdrobniony owies szybciej się psuje, dlatego powinien być zużywany krótko po przygotowaniu.

Czego unikać?

Nie zaleca się długiego moczenia owsa przez kilka dni, ponieważ może dojść do fermentacji, pleśnienia i pogorszenia jakości paszy. Owies spleśniały, stęchły lub zanieczyszczony nie powinien być podawany koniom.

Zapamiętaj

Na egzaminie warto kojarzyć zasadę: zdrowy, dorosły koń otrzymuje owies w postaci całej. Mielenie, rozgniatanie lub moczenie stosuje się tylko w szczególnych przypadkach, a nie jako podstawową metodę przygotowania paszy.