Owies to zboże jare uprawiane głównie na paszę, ziarno konsumpcyjne oraz jako roślina fitosanitarna w płodozmianie. W pytaniach rozpoznawczych najważniejszą cechą owsa jest wygląd kwiatostanu.
Jak rozpoznać owies w łanie?
Owies tworzy wiechę, a nie kłos. To odróżnia go od pszenicy, żyta i jęczmienia, które mają kłosy. Wiecha owsa jest luźna, rozgałęziona, często lekko zwisająca. Ziarniaki znajdują się w osobnych kłoskach osadzonych na cienkich gałązkach.
Cechy charakterystyczne owsa:
- kwiatostan w formie luźnej wiechy,
- kłoski rozmieszczone na rozgałęzieniach,
- roślina często ma delikatniejszy, bardziej „rozsypany” pokrój niż inne zboża,
- w fazie dojrzałości łan przybiera żółtozłotą barwę,
- ziarno jest okryte plewką.
Różnice względem innych zbóż
Pszenica, żyto i jęczmień mają kwiatostan typu kłos. Jęczmień często wyróżnia się bardzo długimi ośćmi, żyto ma kłos smukły i wydłużony, a pszenica kłos bardziej zbity. Owies nie tworzy zwartego kłosa, dlatego na zdjęciach widać charakterystyczne zwisające wiechy.
Znaczenie rolnicze
Owies jest ceniony jako pasza dla koni, bydła i drobiu. Ma stosunkowo niewielkie wymagania glebowe i dobrze znosi chłodniejszy klimat. W płodozmianie ogranicza rozwój niektórych chorób podstawy źdźbła, dlatego bywa traktowany jako roślina poprawiająca zdrowotność stanowiska.