Pracochłonność oznacza ilość pracy potrzebnej do wykonania produkcji, najczęściej odnoszoną do jednostki powierzchni, np. roboczogodzin na 1 ha. Im więcej zabiegów agrotechnicznych, pielęgnacyjnych i organizacyjnych wymaga dana uprawa, tym większa jest jej pracochłonność.
Które uprawy są bardziej pracochłonne?
W produkcji rolniczej za bardziej pracochłonne uznaje się rośliny wymagające:
- precyzyjnego siewu,
- intensywnej pielęgnacji,
- ochrony przed chwastami, chorobami i szkodnikami,
- dużej liczby przejazdów maszynami,
- specjalistycznego zbioru i transportu.
Do takich roślin należą m.in. buraki cukrowe, ziemniaki oraz warzywa gruntowe. W porównaniu ze zbożami czy rzepakiem wymagają one większych nakładów pracy na 1 ha.
Dlaczego buraki cukrowe są pracochłonne?
Uprawa buraka cukrowego wymaga starannego przygotowania gleby, siewu punktowego, intensywnej ochrony herbicydowej, nawożenia oraz specjalistycznego zbioru korzeni. Dodatkowo plon buraków jest bardzo duży masowo, dlatego ważne są także prace związane z załadunkiem, transportem i organizacją dostaw do cukrowni.
Porównanie z innymi uprawami
- Zboża – zwykle najmniej pracochłonne spośród podstawowych upraw polowych.
- Rzepak – wymaga ochrony i nawożenia, ale mniej pracy niż buraki.
- Trawy nasienne – wymagają specjalistycznej produkcji, ale nie przewyższają buraków pod względem typowej pracochłonności.
- Buraki cukrowe – największy wysiłek pracy na jednostkę powierzchni spośród podanych odpowiedzi.
W pytaniach egzaminacyjnych należy więc zapamiętać: największej pracochłonności spośród wymienionych upraw wymagają buraki cukrowe.