Próg ekonomicznej szkodliwości to takie nasilenie występowania agrofaga, czyli choroby, szkodnika lub chwastu, przy którym straty w plonie mogą być większe niż koszt wykonania zabiegu ochrony roślin.
W praktyce oznacza to, że pestycydów nie stosuje się automatycznie po zauważeniu pojedynczych objawów lub pierwszych szkodników. Zabieg wykonuje się dopiero wtedy, gdy lustracja plantacji wskazuje, że zagrożenie przekracza ustalony próg.
Znaczenie w uprawie zbóż
W produkcyjnej uprawie zbóż próg ekonomicznej szkodliwości jest najważniejszym kryterium podejmowania decyzji o zastosowaniu pestycydów, ponieważ pozwala:
- ograniczyć niepotrzebne koszty ochrony roślin,
- zmniejszyć ilość chemicznych środków ochrony roślin w środowisku,
- zapobiegać uodparnianiu się agrofagów na substancje czynne,
- chronić organizmy pożyteczne,
- stosować pestycydy zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin.
Jak ocenia się próg?
Rolnik wykonuje lustrację plantacji, czyli regularne oględziny roślin. Sprawdza między innymi liczbę szkodników, procent porażonych roślin, stopień zachwaszczenia lub nasilenie objawów chorobowych. Wynik porównuje się z zaleceniami ochrony roślin dla danego gatunku zboża i konkretnego agrofaga.
Dlaczego nie wystarcza pierwszy objaw?
Samo pojawienie się pierwszych symptomów choroby lub pojedynczych uszkodzeń nie zawsze uzasadnia oprysk. Zabieg ma sens ekonomiczny dopiero wtedy, gdy przewidywane straty w plonie przewyższają koszt pestycydu i jego zastosowania.