Roślina osłonowa dla drobnonasiennych roślin motylkowych

Roślina osłonowa to gatunek wysiewany razem z rośliną główną, aby chronić jej młode siewki przed zachwaszczeniem, wiatrem, zaskorupieniem gleby i nadmiernym nasłonecznieniem. W uprawie drobnonasiennych roślin motylkowych, takich jak koniczyna, lucerna czy seradela, osłona jest szczególnie ważna, ponieważ ich siewki są delikatne i początkowo rosną wolno.

Najlepszy wybór na paszę

Jeżeli uprawa jest przeznaczona na paszę, najlepszą rośliną osłonową jest najczęściej jęczmień jary. Wynika to z kilku cech:

• szybko wschodzi i dobrze zakrywa glebę,
• ogranicza rozwój chwastów,
• nie konkuruje tak silnie z motylkowymi jak zboża ozime,
• wcześnie schodzi z pola lub może być zbierany na zielonkę,
• umożliwia dalszy rozwój wsiewki motylkowej po zbiorze rośliny osłonowej.

Dlaczego nie zboża ozime ani bobik?

Żyto ozime i pszenżyto ozime są roślinami ozimymi, silnie konkurującymi o wodę, światło i składniki pokarmowe. Nie są najlepszym wyborem jako osłona dla delikatnych, drobnonasiennych motylkowych wysiewanych wiosną. Bobik natomiast sam jest rośliną bobowatą grubonasienną, a nie typową rośliną osłonową dla drobnonasiennych motylkowych.

Zapamiętaj na egzamin

Dla drobnonasiennych roślin motylkowych uprawianych na paszę najlepszą rośliną osłonową jest jęczmień jary. W pytaniach egzaminacyjnych ta odpowiedź jest kluczowa, zwłaszcza gdy wśród odpowiedzi pojawiają się zboża ozime lub bobik.