Tymotka łąkowa
Słownik kwalifikacji ROL.06 - Organizacja chowu i hodowli koni
Tymotka łąkowa (Phleum pratense) to cenna trawa pastewna, często wykorzystywana w żywieniu koni, głównie jako składnik siana i użytków zielonych. Jest chętnie zjadana przez konie, zwłaszcza gdy zostanie skoszona we właściwej fazie rozwoju.
Cechy rozpoznawcze
Najbardziej charakterystyczną cechą tymotki łąkowej jest jej kwiatostan:
- ma kształt walcowatego, zbitego kłosa pozornego,
- jest dość równy, wydłużony i przypomina „szczoteczkę”,
- zwykle ma barwę zieloną do szarozielonej,
- osadzony jest na prostej, cienkiej łodydze.
Liście tymotki są zielone, płaskie, niezbyt szerokie. Roślina najlepiej rośnie na glebach żyznych i wilgotnych, dobrze znosi chłodniejszy klimat.
Znaczenie w żywieniu koni
Tymotka łąkowa jest wartościową trawą paszową, ponieważ daje siano o dobrej strukturze i smakowitości. Dla koni ważne jest siano bogate we włókno, niezbyt pyliste i bez pleśni. Tymotka spełnia te wymagania, jeśli została prawidłowo zebrana i przechowana.
Jak odróżnić ją od podobnych roślin?
- Kupkówka pospolita ma luźniejszy, wiechowaty kwiatostan z wyraźnymi skupieniami kłosków.
- Życica trwała tworzy kłos, ale kłoski są ustawione naprzemiennie wzdłuż osi, nie tworzą zwartego walca.
- Koniczyna czerwona nie jest trawą, tylko rośliną motylkową; ma trójlistkowe liście i różowoczerwone główki kwiatowe.
W pytaniach egzaminacyjnych tymotkę łąkową najłatwiej rozpoznać po zbitym, cylindrycznym kwiatostanie.