Automatyczne pojenie drobiu
Automatyczne pojenie drobiu to system dostarczania wody ptakom bez ręcznego uzupełniania poideł. Stosuje się go m.in. w chowie kur, indyków, kaczek i gęsi. W pytaniach egzaminacyjnych często trzeba rozpoznać element systemu pojenia na ilustracji.
Najczęściej stosowane poidła
W budynkach inwentarskich dla drobiu spotyka się głównie:
- poidła smoczkowe – ptak naciska smoczek i pobiera wodę; często mają miseczkę ociekową,
- poidła kropelkowe – ograniczają rozlewanie wody,
- poidła rynienkowe lub miskowe – stosowane zależnie od gatunku i wieku ptaków,
- poidła dla indyków – zwykle są większe i solidniejsze niż poidła dla kurcząt, dostosowane do większego dzioba i masy ptaka.
Cechy poideł dla indyków
Indyki są większe od kur i prosiąt, dlatego urządzenia do ich pojenia mają inną konstrukcję. Poidło powinno być zawieszone na odpowiedniej wysokości, aby ptaki mogły wygodnie pobierać wodę, ale nie zanieczyszczały jej ściółką. Często stosuje się elementy ograniczające rozchlapywanie oraz miseczki zbierające nadmiar wody.
Znaczenie w systemie mechatronicznym
Automatyczny system pojenia może być wyposażony w:
- regulator ciśnienia wody,
- filtr wody,
- zawory odcinające,
- czujniki przepływu,
- dozownik leków lub preparatów witaminowych,
- sterownik alarmujący o braku wody.
Dlaczego to ważne na egzaminie?
Na ilustracji należy zwracać uwagę na kształt urządzenia, sposób zawieszenia i przeznaczenie dla gatunku zwierząt. Poidła dla drobiu nie służą do zadawania paszy, lecz do podawania wody. W tym przypadku urządzenie jest wykorzystywane do automatycznego zadawania wody indykom.