Ustawienie łopatek wysiewających
Słownik kwalifikacji ROL.08 - Eksploatacja systemów mechatronicznych w rolnictwie
Ustawienie łopatek wysiewających w rozsiewaczu nawozów wpływa przede wszystkim na szerokość rozrzutu oraz równomierność pokrycia pola nawozem. W rozsiewaczach tarczowych nawóz spada na obracające się tarcze, a łopatki nadają granulatowi kierunek i prędkość wyrzutu.
Łopatka długa i krótka
Na tarczy rozsiewacza zwykle znajdują się dwie łopatki:
- łopatka długa – odpowiada głównie za zewnętrzny obszar rozrzutu, czyli dalszy wyrzut nawozu,
- łopatka krótka – wpływa głównie na wewnętrzny obszar rozrzutu, bliżej osi przejazdu maszyny.
W pytaniach egzaminacyjnych łopatki mogą być oznaczone np. literami A i B, gdzie A oznacza łopatkę długą, a B krótką.
Wpływ położenia łopatek na szerokość rozrzutu
Zmiana położenia łopatki na tarczy zmienia moment, w którym granule nawozu opuszczają tarczę. Im ustawienie bardziej sprzyja późniejszemu i szybszemu wyrzutowi nawozu, tym większa może być szerokość rozrzutu.
W praktyce należy korzystać z:
- tabel wysiewu producenta,
- instrukcji obsługi rozsiewacza,
- danych dla konkretnego nawozu,
- próby kręconej lub kontroli rozkładu nawozu na tacach pomiarowych.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli schemat pokazuje ustawienia łopatek w skali od 0 do 7, a pytanie dotyczy największej szerokości rozrzutu, należy wybrać kombinację, w której łopatka długa i krótka są ustawione zgodnie z pozycją zapewniającą najszerszy wyrzut. W podanym przykładzie największą szerokość zapewnia ustawienie A/6-B/4.
Ważne dla egzaminu
Nie należy mylić regulacji łopatek z regulacją dawki nawozu. Dawka zależy głównie od otwarcia szczeliny dozującej i prędkości jazdy, natomiast łopatki decydują głównie o kierunku, zasięgu i równomierności rozrzutu.