Propolis
Słownik kwalifikacji ROL.09 - Organizacja i nadzorowanie produkcji pszczelarskiej
Propolis, nazywany też kitem pszczelim, to lepka, żywiczna substancja wytwarzana przez pszczoły z żywic roślinnych, wosków, pyłku i wydzielin pszczelich. Pszczoły wykorzystują go głównie do uszczelniania ula, zmniejszania otworów, wygładzania powierzchni oraz zabezpieczania gniazda przed drobnoustrojami.
Jak rozpoznać sprzęt do pozyskiwania propolisu?
Do pozyskiwania propolisu stosuje się najczęściej kratę, siatkę lub matę propolisową. Jest to elastyczny element z licznymi wąskimi szczelinami. Pszczoły traktują szczeliny jako nieszczelności ula i zalepiają je propolisem.
Po zapełnieniu kratę wyjmuje się z ula, schładza, a następnie wykrusza z niej kit pszczeli. Propolis w niskiej temperaturze staje się twardy i kruchy, co ułatwia jego oddzielenie od kratki.
Cechy propolisu
- barwa: żółtobrązowa, brunatna, zielonkawa lub ciemna,
- konsystencja: lepka w cieple, krucha po schłodzeniu,
- zapach: żywiczny, intensywny,
- pochodzenie: głównie z żywic i pąków roślin.
Nie mylić z innymi produktami pszczelimi
- Pyłek pozyskuje się za pomocą poławiaczy pyłku, a nie kratek propolisowych.
- Pierzga to pyłek zakonserwowany w komórkach plastra.
- Jad pszczeli pozyskuje się za pomocą specjalnych urządzeń drażniących pszczoły impulsem elektrycznym.
W pytaniach egzaminacyjnych krata lub mata z wieloma szczelinami służy najczęściej do pozyskiwania propolisu.