Nawożenie ziemniaków azotem
Słownik kwalifikacji ROL.10 - Organizacja i nadzorowanie produkcji rolniczej
Azot jest jednym z najważniejszych składników pokarmowych ziemniaka. Wpływa na wzrost części nadziemnych, powierzchnię liści, wielkość plonu oraz tempo gromadzenia masy bulw. Dawka azotu musi być jednak dostosowana do odmiany, kierunku użytkowania, zasobności gleby, przedplonu i przewidywanego plonu.
Skutki nadmiernego nawożenia azotem
Zbyt duża dawka azotu powoduje nadmierny rozwój naci i opóźnia dojrzewanie roślin. Bulwy mogą mieć cieńszą i słabiej wykształconą skórkę, przez co są bardziej podatne na uszkodzenia mechaniczne podczas zbioru, transportu i przechowywania.
Nadmierne nawożenie azotem może także:
- zwiększać podatność na choroby, np. zarazę ziemniaczaną,
- pogarszać trwałość przechowalniczą bulw,
- obniżać zawartość skrobi, szczególnie u odmian skrobiowych,
- wydłużać okres wegetacji i opóźniać osiągnięcie dojrzałości technologicznej,
- zwiększać ryzyko wymywania azotanów do wód gruntowych.
Znaczenie praktyczne
W produkcji ziemniaka ważne jest nie tylko uzyskanie wysokiego plonu, ale również dobrej jakości bulw. Bulwy przeznaczone do przechowywania, sadzenia lub przetwórstwa muszą być dobrze dojrzałe, z mocną skórką i odpowiednią zawartością suchej masy.
Jak ograniczyć błędy nawożenia?
Najlepszą praktyką jest ustalanie dawki azotu na podstawie analizy gleby, wymagań odmiany oraz przeznaczenia plonu. Należy unikać jednostronnego nawożenia azotem i pamiętać o odpowiednim zaopatrzeniu roślin w potas, fosfor, magnez i mikroelementy.
Wniosek egzaminacyjny
Nadmierne nawożenie ziemniaków azotem nie przyspiesza dojrzewania i nie zwiększa zawartości skrobi. Najczęściej prowadzi do opóźnienia dojrzewania oraz większej wrażliwości bulw na uszkodzenia mechaniczne podczas zbiorów.