Płodozmian przeciwerozyjny

Płodozmian przeciwerozyjny to taki dobór i następstwo roślin, które ograniczają zmywanie lub wywiewanie gleby. Stosuje się go szczególnie na polach położonych na stokach, glebach lekkich oraz terenach narażonych na erozję wodną i wietrzną.

Jakie rośliny najlepiej chronią glebę?

Największe znaczenie mają rośliny, które:
- długo okrywają powierzchnię gleby,
- tworzą zwartą darń lub gęsty łan,
- mają silny i rozbudowany system korzeniowy,
- poprawiają strukturę gleby.

Do takich roślin należą przede wszystkim motylkowate wieloletnie, np. lucerna, koniczyna czerwona, koniczyna biała oraz mieszanki motylkowatych z trawami. Ich system korzeniowy wzmacnia glebę, a zwarta okrywa roślinna zmniejsza siłę uderzenia kropli deszczu i ogranicza spływ powierzchniowy.

Jakich roślin unikać na polach zagrożonych erozją?

Najmniej korzystne są rośliny uprawiane w szerokich rzędach, które przez długi czas słabo osłaniają glebę. Należą do nich m.in. rośliny okopowe, takie jak ziemniaki, buraki czy marchew. Ich uprawa wymaga częstego spulchniania gleby, co zwiększa podatność na erozję.

Zasady układania płodozmianu przeciwerozyjnego

W płodozmianie przeciwerozyjnym należy:
- zwiększać udział roślin wieloletnich i ozimych,
- stosować międzyplony i poplony,
- ograniczać udział roślin okopowych,
- utrzymywać glebę jak najdłużej pod okrywą roślinną,
- wprowadzać mieszanki traw z motylkowatymi.

Najważniejsze do zapamiętania

W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących ochrony gleby przed erozją najczęściej poprawną odpowiedzią są rośliny motylkowate wieloletnie, ponieważ najlepiej zabezpieczają glebę przed zmywaniem i wywiewaniem.