Rośliny motylkowate wieloletnie w zmianowaniu
Słownik kwalifikacji ROL.10 - Organizacja i nadzorowanie produkcji rolniczej
Rośliny motylkowate wieloletnie to m.in. lucerna, koniczyna czerwona, koniczyna biała i esparceta. W zmianowaniu pełnią ważną funkcję, ponieważ poprawiają żyzność gleby i są wartościową paszą białkową.
Znaczenie w zmianowaniu
Motylkowate wieloletnie mają zdolność współżycia z bakteriami brodawkowymi, które wiążą azot atmosferyczny. Dzięki temu:
- wzbogacają glebę w azot,
- poprawiają strukturę gruzełkowatą gleby,
- zwiększają zawartość materii organicznej,
- ograniczają potrzebę nawożenia azotowego roślin następczych,
- są bardzo dobrym przedplonem dla wielu upraw, np. zbóż.
Negatywna strona uprawy
Najważniejszą wadą roślin motylkowatych wieloletnich w cyklu zmianowania jest silne przesuszenie gleby. Wynika to z ich głębokiego i silnie rozwiniętego systemu korzeniowego oraz dużego zapotrzebowania na wodę w okresie intensywnego wzrostu.
Szczególnie lucerna potrafi pobierać wodę z głębokich warstw profilu glebowego. Po jej likwidacji gleba może być znacznie wyczerpana z wody, co utrudnia wschody i początkowy rozwój roślin następczych, zwłaszcza w latach suchych.
Na co uważać w praktyce?
Po motylkowatych wieloletnich należy starannie dobierać roślinę następczą i termin uprawy. W rejonach o małych opadach nie powinno się lekceważyć ryzyka niedoboru wody. Mimo tej wady rośliny motylkowate wieloletnie są bardzo cenne w płodozmianie, jeśli uwzględni się ich wpływ na bilans wodny gleby.