Przejdź do głównej treści

Badanie fizykalne zwierząt

Słownik kwalifikacji ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych

Badanie fizykalne to podstawowe badanie kliniczne zwierzęcia wykonywane bez badań laboratoryjnych. Polega na ocenie stanu pacjenta za pomocą zmysłów oraz prostych czynności diagnostycznych. W pracy pomocniczej technika weterynarii ważne jest rozróżnienie, co można ustalić w badaniu fizykalnym, a co wymaga badania laboratoryjnego lub aparaturowego.

Co można ocenić w badaniu fizykalnym?

Do badania fizykalnego zalicza się m.in.:
- oglądanie - ocena postawy, zachowania, sierści, błon śluzowych, oddechu,
- omacywanie - ocena bolesności, obrzęków, temperatury miejscowej, węzłów chłonnych,
- opukiwanie - orientacyjna ocena narządów i jam ciała,
- osłuchiwanie - ocena pracy serca, płuc, perystaltyki jelit,
- pomiar podstawowych parametrów życiowych, np. temperatury, liczby oddechów i liczby uderzeń serca.

Liczba uderzeń serca

Za pomocą badania fizykalnego można określić ilość uderzeń serca, czyli częstotliwość pracy serca. Najczęściej robi się to przez:
- osłuchiwanie serca fonendoskopem,
- badanie tętna na dostępnej tętnicy,
- liczenie uderzeń przez określony czas, np. 15 sekund i pomnożenie wyniku przez 4.

Czego nie ustala się typowym badaniem fizykalnym?

Nie należy mylić badania fizykalnego z badaniami dodatkowymi. Wskaźniki morfologiczne krwi wymagają badania laboratoryjnego krwi. Osad w moczu ocenia się w badaniu laboratoryjnym moczu. Ciśnienie tętnicze wymaga użycia odpowiedniego sprzętu pomiarowego, dlatego w pytaniach egzaminacyjnych zwykle nie jest traktowane jako klasyczny wynik podstawowego badania fizykalnego.

Zapamiętaj

W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących badania fizykalnego najczęściej poprawne są odpowiedzi związane z bezpośrednią oceną pacjenta, np. tętno, liczba oddechów, temperatura, wygląd błon śluzowych i osłuchiwanie serca.