Badanie mięsa zwierząt łownych
Słownik kwalifikacji ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych
Badanie mięsa zwierząt łownych dotyczy tusz zwierząt pozyskanych podczas polowania, np. dzików, jeleni, saren czy danieli. W odróżnieniu od bydła, świń lub kóz, zwierzęta łowne nie przechodzą typowego badania przedubojowego, ponieważ nie są ubijane w rzeźni jako żywe zwierzęta.
Dlaczego nie ma badania przedubojowego?
Badanie przedubojowe wykonuje się przed ubojem zwierząt gospodarskich. Dziki są natomiast pozyskiwane w środowisku naturalnym w wyniku odstrzału. Z tego powodu nie ma możliwości przeprowadzenia standardowej oceny żywego zwierzęcia przed ubojem.
Jak ocenia się mięso dzika?
Mięso dzika może być ocenione jako zdatne do spożycia przez ludzi na podstawie innych czynności, m.in.:
- oględzin tuszy,
- oceny narządów wewnętrznych,
- informacji o zachowaniu zwierzęcia przed odstrzałem,
- oceny zmian chorobowych lub pourazowych,
- badań laboratoryjnych, gdy są wymagane.
Szczególnie ważne: włośnie
U dzików bardzo ważne jest badanie w kierunku włośni. Włośnica jest chorobą pasożytniczą niebezpieczną dla ludzi, dlatego mięso dzika przeznaczone do spożycia powinno zostać przebadane pod tym kątem.
Zapamiętaj na egzamin
Jeżeli pytanie dotyczy sytuacji, w której nie jest konieczne badanie przedubojowe, prawidłową odpowiedzią będzie zwierzę łowne, np. dzik. Bydło, świnia i koza to zwierzęta gospodarskie, u których badanie przedubojowe jest elementem standardowej kontroli urzędowej.