Badanie RTG w weterynarii
Słownik kwalifikacji ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych
Badanie RTG, czyli badanie rentgenowskie, jest metodą diagnostyki obrazowej wykorzystującą promieniowanie X. Pozwala ocenić struktury różniące się gęstością, np. kości, narządy jamy brzusznej, obecność gazu, ciał obcych lub zmineralizowanych zmian.
Co można rozpoznać na rentgenogramie?
Na zdjęciu RTG mogą być widoczne m.in.:
- złamania kości, np. żeber lub kończyn,
- ciała obce w przewodzie pokarmowym, jeśli są cieniujące,
- kamienie moczowe, jeśli zawierają związki mineralne widoczne w RTG,
- płody w macicy, gdy ich szkielety są już zmineralizowane.
RTG w diagnostyce ciąży
U suk i kotek RTG może służyć do potwierdzenia zaawansowanej ciąży oraz oszacowania liczby płodów. Płody stają się dobrze widoczne dopiero po mineralizacji szkieletu. Na rentgenogramie rozpoznaje się wtedy drobne czaszki, kręgosłupy i kości płodów ułożone w jamie brzusznej matki.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest, aby odróżnić płody od innych struktur. Płody tworzą powtarzalne, regularne układy kostne, a nie pojedynczy cień jak kamień moczowy czy ciało obce.
Rola technika weterynarii
Technik weterynarii może pomagać przy:
- przygotowaniu pacjenta do badania,
- prawidłowym ułożeniu zwierzęcia,
- unieruchomieniu zgodnie z zasadami bezpieczeństwa,
- stosowaniu ochrony radiologicznej, np. fartuchów ołowianych i ograniczenia ekspozycji.