Przejdź do głównej treści

FIV

Słownik kwalifikacji ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych

FIV to skrót od Feline Immunodeficiency Virus, czyli wirusa niedoboru immunologicznego kotów. Choroba występuje u kotów — zarówno domowych, jak i niektórych dzikich kotowatych. Nie dotyczy koni, świń ani owiec.

Co powoduje FIV?

FIV należy do retrowirusów i uszkadza układ odpornościowy kota. Zakażone zwierzę staje się bardziej podatne na:
- przewlekłe infekcje,
- zapalenia jamy ustnej i dziąseł,
- choroby skóry,
- nawracające zakażenia dróg oddechowych,
- chudnięcie i osłabienie.

Choroba może przez długi czas przebiegać bezobjawowo, dlatego kot zakażony FIV może wyglądać na zdrowego.

Drogi zakażenia

Najczęściej FIV przenosi się przez głębokie rany kąsane, ponieważ wirus znajduje się m.in. w ślinie i krwi. Z tego powodu większe ryzyko zakażenia mają koty wychodzące, walczące o terytorium, szczególnie niekastrowane samce.

Rzadziej możliwe jest zakażenie z matki na kocięta. Codzienny kontakt, wspólne miski czy przebywanie w jednym pomieszczeniu zwykle nie stanowią dużego ryzyka, jeśli koty się nie gryzą.

Znaczenie w praktyce weterynaryjnej

FIV nie jest zoonozą, czyli nie przenosi się na ludzi. Rozpoznanie wykonuje lekarz weterynarii na podstawie badań krwi, najczęściej testów wykrywających przeciwciała przeciwko FIV.

Nie ma leczenia usuwającego wirusa z organizmu. Postępowanie polega na ograniczaniu stresu, leczeniu infekcji wtórnych, regularnych kontrolach oraz zabezpieczeniu kota przed walkami i kontaktem z chorobami zakaźnymi.

Zapamiętaj na egzamin

FIV = wirus niedoboru immunologicznego kotów. W pytaniu egzaminacyjnym poprawna odpowiedź to: u kotów.