Odczyn Biernackiego (OB)
Słownik kwalifikacji ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych
Odczyn Biernackiego, w skrócie OB, to badanie laboratoryjne krwi polegające na pomiarze tempa opadania erytrocytów w próbce krwi zabezpieczonej przed krzepnięciem. W języku angielskim odpowiada mu termin ESR (erythrocyte sedimentation rate).
Na czym polega badanie?
Krew z antykoagulantem umieszcza się w pionowej, wyskalowanej rurce. Po określonym czasie, najczęściej po 1 godzinie, odczytuje się, o ile milimetrów opadła warstwa krwinek czerwonych. Wynik podaje się zwykle w mm/h.
OB nie polega na:
- barwieniu leukocytów,
- barwieniu erytrocytów,
- ocenie czasu krzepnięcia osocza.
Jest to wyłącznie ocena szybkości sedymentacji erytrocytów.
Znaczenie diagnostyczne
OB jest badaniem nieswoistym. Oznacza to, że nie wskazuje konkretnej choroby, ale może sugerować obecność procesu chorobowego, zwłaszcza zapalnego. Podwyższone OB może występować m.in. przy:
- stanach zapalnych,
- zakażeniach,
- chorobach przewlekłych,
- niektórych nowotworach,
- niedokrwistości.
Wynik należy zawsze interpretować razem z objawami klinicznymi oraz innymi badaniami, np. morfologią krwi, białkiem całkowitym, fibrynogenem lub białkami ostrej fazy.
Rola technika weterynarii
Osoba wykonująca czynności pomocnicze powinna prawidłowo pobrać lub przygotować próbkę, dokładnie ją wymieszać z antykoagulantem, oznaczyć dane pacjenta i zadbać o właściwe ustawienie rurki pomiarowej. Błędy techniczne, takie jak skrzep w próbce, przechylenie rurki lub zbyt długi czas od pobrania, mogą zafałszować wynik.