Przejdź do głównej treści

Pryszczyca

Słownik kwalifikacji ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych

Pryszczyca to wysoce zaraźliwa choroba wirusowa zwierząt racicowych, m.in. bydła, świń, owiec, kóz oraz dzikich przeżuwaczy. Wywołuje ją wirus pryszczycy, który bardzo łatwo szerzy się w stadzie i między gospodarstwami.

Najważniejsze objawy

Typowe dla pryszczycy są:
- gorączka i pogorszenie stanu ogólnego,
- ślinotok, trudności w pobieraniu paszy,
- pęcherze w jamie ustnej: na języku, wargach, dziąsłach,
- pęcherze na skórze wymienia i strzyków,
- pęcherze oraz bolesne zmiany wokół racic i w szparze międzyracicowej,
- kulawizna,
- po pęknięciu pęcherzy powstają owrzodzenia, które zwykle goją się bez blizn.

U młodych zwierząt choroba może przebiegać ciężko, czasem z nagłymi padnięciami z powodu uszkodzenia mięśnia sercowego.

Znaczenie epizootyczne

Pryszczyca jest chorobą o bardzo dużym znaczeniu gospodarczym. Ze względu na szybkie szerzenie się i duże straty produkcyjne podlega obowiązkowi urzędowego zwalczania. Podejrzenie choroby należy natychmiast zgłosić lekarzowi weterynarii lub Inspekcji Weterynaryjnej.

Różnicowanie w pytaniach egzaminacyjnych

W zadaniach egzaminacyjnych pryszczycę rozpoznaje się po połączeniu cech: choroba wirusowa, dotyczy zwierząt racicowych, jest wysoce zaraźliwa i daje pęcherze w jamie ustnej, na wymieniu oraz przy racicach. To odróżnia ją od brucelozy, gruźlicy i szelestnicy.