Wągrzyca bydła
Słownik kwalifikacji ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych
Wągrzyca bydła to choroba pasożytnicza wywoływana przez larwalną postać tasiemca nieuzbrojonego, czyli Cysticercus bovis. Dorosła postać pasożyta, Taenia saginata, bytuje u człowieka, który jest żywicielem ostatecznym. Bydło jest żywicielem pośrednim.
Znaczenie w badaniu poubojowym
Wągrzyca jest jedną z chorób, których poszukuje się podczas badania poubojowego mięsa bydła. Szczególnie ważne jest badanie mięśni, w których larwy mogą się umiejscawiać.
Do miejsc najczęściej kontrolowanych należą:
- serce,
- mięśnie żwacze,
- język,
- przepona,
- mięśnie międzyżebrowe.
Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych badanie serca bydła po uboju należy kojarzyć przede wszystkim z wykrywaniem wągrzycy, a nie z chorobami takimi jak fascioloza, bruceloza czy toksoplazmoza.
Jak wyglądają zmiany?
W tkance mięśniowej mogą być widoczne drobne pęcherzyki, czyli wągry. Mogą być żywe, obumarłe lub zwapniałe. Ich wykrycie ma znaczenie sanitarne, ponieważ mięso zarażone wągrami może stanowić zagrożenie dla człowieka.
Ważne skojarzenie egzaminacyjne
Serce bydła po uboju bada się m.in. w kierunku wągrzycy.
Fascioloza dotyczy głównie wątroby i przewodów żółciowych, dlatego nie jest typowym celem badania serca.