Składowanie podłogowe polega na przechowywaniu jednostek ładunkowych bezpośrednio na posadzce magazynu, bez użycia regałów. Ładunki ustawia się najczęściej w stosach, rzędach, liniach albo blokach.
Ten sposób składowania jest typowy dla magazynów niskich, ponieważ nie wykorzystuje dużej wysokości obiektu tak efektywnie jak regały wysokiego składowania.
Kiedy stosuje się składowanie podłogowe?
Składowanie podłogowe sprawdza się, gdy:
- towary są odporne na nacisk i można je piętrzyć,
- jednostki ładunkowe mają regularne kształty, np. palety,
- magazynuje się duże partie tego samego asortymentu,
- rotacja towaru jest stosunkowo prosta, np. według zasady FIFO lub partiami,
- nie opłaca się montować regałów.
Układ liniowy i blokowy
W składowaniu podłogowym można wyróżnić m.in.:
- układ liniowy/rzędowy – ładunki ustawione są w liniach lub rzędach, co ułatwia dostęp do poszczególnych partii,
- układ blokowy – ładunki tworzą zwarte bloki, co dobrze wykorzystuje powierzchnię, ale ogranicza dostęp do pojedynczych jednostek.
Zalety
- niski koszt organizacji składowania,
- brak konieczności zakupu regałów,
- prosta obsługa za pomocą wózków transportowych,
- dobre wykorzystanie powierzchni przy dużych partiach jednorodnego towaru.
Wady
- słabsze wykorzystanie wysokości magazynu,
- trudniejszy dostęp do jednostek znajdujących się wewnątrz bloku,
- ryzyko uszkodzeń przy zbyt wysokim piętrzeniu,
- konieczność zachowania odpowiedniej nośności posadzki i stabilności stosów.
Zapamiętaj
Jeżeli w pytaniu pojawia się opis: jednostki ładunkowe ustawione bezpośrednio na podłodze w stosach, liniach lub blokach, najczęściej chodzi o składowanie stosowane w magazynach niskich.