Kontenery ISO serii 1
Słownik kwalifikacji SPL.03 - Obsługa ładunków w portach i terminalach
Kontenery ISO serii 1 to znormalizowane kontenery stosowane w transporcie morskim, kolejowym i drogowym. Ich oznaczenia, np. 1A, 1BX, 1C, 1DX, wynikają z norm określających przede wszystkim długość, szerokość i wysokość kontenera.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozpoznanie, że im większa długość kontenera przy tej samej szerokości, tym większa jest jego powierzchnia ładunkowa.
Typowe długości kontenerów ISO
| Oznaczenie | Przybliżona długość zewnętrzna | Charakterystyka |
|---|---|---|
| 1A | 40 ft | największy z podanych standardowych kontenerów |
| 1B / 1BX | 30 ft | krótszy niż 1A |
| 1C | 20 ft | bardzo popularny kontener standardowy |
| 1D / 1DX | 10 ft | najmniejszy z podanych |
Największa powierzchnia ładunkowa
Powierzchnia ładunkowa zależy głównie od wymiarów podłogi kontenera, czyli od jego długości i szerokości. Ponieważ kontenery ISO mają zbliżoną szerokość, decydująca jest długość.
Spośród oznaczeń:
- 1DX – około 10 ft,
- 1C – około 20 ft,
- 1BX – około 30 ft,
- 1A – około 40 ft,
największą powierzchnię ładunkową ma kontener 1A.
Jak zapamiętać?
Litery w oznaczeniach kontenerów ISO serii 1 wskazują grupę długości. W uproszczeniu:
- A oznacza kontener najdłuższy, 40-stopowy,
- C oznacza kontener 20-stopowy,
- D oznacza kontener 10-stopowy.
Dlatego w zadaniu o największą powierzchnię ładunkową należy wybrać 1A.