Ładunek wystający poza obrys pojazdu
Słownik kwalifikacji SPL.03 - Obsługa ładunków w portach i terminalach
Ładunek wystający poza obrys pojazdu to taki ładunek, którego część wychodzi poza boczną, przednią lub tylną płaszczyznę pojazdu albo zespołu pojazdów. W transporcie drogowym jego przewóz jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy spełnione są warunki określone w przepisach Prawa o ruchu drogowym.
Najważniejsze limity
Przy załadunku trzeba zapamiętać trzy podstawowe kierunki wystawania ładunku:
- z tyłu pojazdu – ładunek nie może wystawać więcej niż 2,00 m od tylnej płaszczyzny obrysu pojazdu lub zespołu pojazdów,
- z przodu pojazdu – ładunek nie może wystawać więcej niż 0,50 m od przedniej płaszczyzny obrysu i więcej niż 1,50 m od siedzenia kierującego,
- na boki pojazdu – całkowita szerokość pojazdu z ładunkiem zasadniczo nie może przekraczać 2,55 m, a w określonych przypadkach 3,00 m, przy zachowaniu dodatkowych warunków.
Wyjątek dla przyczepy kłonicowej
W przypadku przyczepy kłonicowej odległość wystawania ładunku z tyłu liczy się od osi przyczepy. Przy przewozie drewna długiego przepisy dopuszczają wystawanie ładunku z tyłu za przyczepę kłonicową na odległość do 5,00 m.
Jak rozwiązywać zadania egzaminacyjne?
Jeżeli pytanie dotyczy zwykłego ładunku wystającego z tyłu pojazdu, właściwy limit to 2,00 m. Odpowiedź 5,00 m dotyczy szczególnego przypadku drewna długiego przewożonego na przyczepie kłonicowej, a nie standardowego załadunku.
Przykład
Jeżeli element stalowy wystaje poza tył naczepy o 1,80 m, mieści się w limicie. Jeśli wystaje o 2,40 m, przekracza dopuszczalną wartość dla zwykłego przewozu drogowego.