Transport bimodalny
Słownik kwalifikacji SPL.03 - Obsługa ładunków w portach i terminalach
Transport bimodalny to system transportu intermodalnego, w którym specjalna naczepa drogowa może poruszać się zarówno po drogach, jak i po torach kolejowych. Nie przewozi się jej na klasycznym wagonie-platformie. Zamiast tego naczepa jest łączona ze specjalnymi wózkami wagonowymi, które pełnią funkcję kolejowego układu jezdnego.
Na czym polega system?
W transporcie drogowym naczepa jest ciągnięta przez ciągnik siodłowy. Po dojechaniu do terminala intermodalnego:
- naczepę odłącza się od ciągnika,
- ustawia się ją na specjalnym wózku kolejowym,
- łączy z kolejnymi naczepami w skład pociągu,
- przewóz na długim odcinku odbywa się koleją.
Po dotarciu do terminala docelowego naczepa jest ponownie odłączana od wózków kolejowych i może kontynuować jazdę po drodze.
Cechy rozpoznawcze
W pytaniach egzaminacyjnych transport bimodalny można rozpoznać po tym, że występuje wózek wagonowy pod naczepą drogową. Naczepa nie stoi na wagonie, lecz sama staje się częścią pojazdu kolejowego.
Różnica wobec innych systemów
- Transport „na barana” – przewóz naczep lub całych pojazdów na wagonach kolejowych.
- Ruchoma droga – przewóz całych zestawów drogowych, często razem z kierowcami.
- Transport bimodalny – specjalna naczepa współpracuje bezpośrednio z wózkami kolejowymi.
Zalety
- ograniczenie przewozów drogowych na długich trasach,
- mniejsze zużycie paliwa i emisja spalin,
- brak konieczności użycia pełnego wagonu-platformy,
- dobre wykorzystanie kolei w przewozach intermodalnych.